dinsdag 27 december 2011

Typisch

Herinnert u zich deze post nog, over het brandalarm dat hier chronisch nodeloos afgaat? Na tig telefoontjes en loze beloftes heb ik indertijd het loeiding vlak naast mijn bed onklaar gemaakt, want ik heb al moeite genoeg met slapen en Er Zijn Grenzen. Blijkbaar speelde het probleem nog steeds, want plots zat deze sticker op mijn toegangsdeur geplakt:


Naast die sticker bevond zich dit kastje:


"Nou, geweldig toch, alles opgelost?" hoor ik u denken. Eh nee. Want in typische Woonclubje De Rots-stylee heeft dus niemand een sleutel van dat kastje gekregen...

10 comments:

Branwen zei

Het is dat heen gevalletje triest betreft anders zou ik moeten lachen.

Poelekie zei

@ Branwen: ik moest er zelf echt keihard om lachen, het is zó verschrikkelijk typisch! :-D

smiley zei

Toch een mooie poging?

esther zei

Argh!

Branwen zei

Ik zal het maar toegeven, ik heb er stiekum wel om gelachen.

wontletlifedefinemereverb zei

Halve maatregelen zijn ook maatregelen!

Poelekie zei

@ Smiley: het is zo verschrikkelijk typisch Woonclubje De Rots: ze bedoelen het vast goed, maar ze slaan de plank altijd nét mis. :-D

Poelekie zei

@ Esther: yup! :-D

Poelekie zei

@ Branwen: en terecht! #hilarisch

Poelekie zei

@ won't let life define me: LOL! :-D Dat is ook een manier van ernaar kijken inderdaad! :-D