LP Style zine!

Peeps! We hebben een zine! Het heet LP Style en gaat over, jawel, mijn style!

Klik voor groter!

Ooit begonnen als een parodie op (met name) dat dodelijk saaie Style boek van Lauren Conrad, is het nu een verhaal over de ontwikkeling van mijn special snowflakeness persoonlijke stijl, met hier en daar een serieuze noot over hoe zaken als mijn chronische ziekte, allochtoon zijn (of ben ik tegenwoordig weer gewoon buitenlander?) en mijn wat oppositionele karakter daarop van invloed zijn (geweest).

Zoals u weet, ben ik nogal eens lang van stof: dit zine bevat dan ook een zine-in-zine getiteld “Story Time with LP” waarin ik vertel over mijn eerste tattoo en waarom ik altijd shorts draag. Geloof me, dat verhaal MAG u niet missen!

Het zine is verkrijgbaar voor 2 euro + verzendkosten (voor Nederland € 1,28, voor de rest van de wereld € 3,15) in mijn Etsy store, of door mij te mailen op LogPoes at gmail dot com.

Wilt u voortaan op de hoogte blijven van al mijn zinegerelateerde activité EN heeft u altijd al met The Big Kahuna op een lijst willen staan, dan is dit uw kans: ik heb sinds kort in het kader van de professionalisering (bwhahahaha!) een heuse mailing list: subscribe!

LP's excellent staycation - Dag 9

Lezers van Zinederella zines 'Crush' en 'Keihard beuken' of mensen die meegedaan/meegelezen hebben met de Blogrevival vorig jaar, zijn bekend met het werk van Emma van Castricum. Toen ik in februari De Levensvreugd in limited edition aanbood, kreeg ik een email van haar: of ik 33 van haar stukken, sommigen nog niet eerder verschenen, tot een zine zou willen maken en daarna zou willen aanbieden via LogPoes.

Ik twijfelde, want de thema’s waar Emma over schrijft zijn heftig en de manier waarop ze erover schrijft is zo mogelijk nog heftiger. Maar, zoals ze zelf ook zegt in een van haar stukken “schrijven kan ze wel”, dus ik vroeg haar haar materiaal op te sturen.

Nadat ik het allemaal achter elkaar gelezen had, voelde ik me alsof ik met een gietijzeren strijkijzer voor mijn gezicht geslagen was. Kon ik, gezien mijn toewijding aan het brengen van De Levensvreugd, iets wat overduidelijk NIET De Levensvreugd brengt, naar de massa brengen? Twijfels, twijfels, twijfels.

Dus wat doe je dan, als je Poelekie bent? Nou, dan vraag je de mening van The Big Kahuna! Zij herinnerde me eraan dat ik tijdens mijn presentatie over zines in december vurig vanuit mijn tenen had verkondigd dat zines belangrijk zijn omdat, en ik quote mezelf: “they give voice to people who’s stories are seldom or even never heard” en dat dit daar natuurlijk een uitgelezen voorbeeld van was.

Tja, daar had ik niets tegenin te brengen. Dus hierbij presenteer ik het door The Big Kahuna als “een gitzwart juweeltje” omschreven zine “Onbewogen” door Emma van Castricum.

Het zine is A5, 42 bladzijden en kost 3.50 inclusief verzendkosten binnen Nederland. Er zijn slechts 33 exemplaren gemaakt en als ze op zijn, zijn ze op: er komt geen herdruk in een andere versie zoals bij De Levensvreugd. Als u een mailtje stuurt naar logpoes@gmail.com, dan zorg ik voor de verdere afhandeling.

Poelekie ging naar een zinepresenté

Via Wemakezines, "een Facebook voor zinesters" noem ik het altijd maar, werd ik attent gemaakt op een heuse zinepresentatie in Amsterdam: in De Nieuwe Anita werd het 3e nummer van literair zine K*tgitaar gepresenteerd. Ondanks dat ik een extreem huisdier ben, vond ik dat ik hiervoor de rots waaronder ik woon wel moest verlaten en mezelf onder de mensen moest begeven. Doodeng.

Zo verscheen ik dan ook mild-uitgeput (het was een lange dinsdag geweest) bij De Nieuwe Anita, waar ik zowaar een praatje aanknoopte met iemand die nog nooit van zines gehoord had. Nou ben ik dat soort gesprekken wel gewend, dus dat was kat in ’t bakkie. Ik hoorde de persoon in kwestie wat later op de avond enthousiast mijn praatje herhalen tegen een mattie, dus ik geloof dat mijn missiewerk zowaar wat nut gehad heeft.

De zinepresentatie begon met de verspreiding van leutige brilletjes en een lasershow, die ik niet goed heb kunnen zien omdat ik wat verschanst zat. De combinatie “Heel Erg Moe” + “ergens voor het eerst zijn” + “niemand kennen” + “straks nieuwe mensen ontmoeten” + “het is hier warm en druk” (ik zat inderdaad naast een lege kruk), bleek toch íets heftiger dan ik van tevoren had ingeschat.

Ik voelde me wat raar en had het gevoel dat dat enorm opviel, wat waarschijnlijk niet zo was, maar zoals u weet ben ik soms wat neurotisch, labiel en neogothisch. Na een voorleesronde besloot ik dapper te zijn en wurmde me een weg naar de zinetafel, waar ik in gesprek raakte met zinemaker Sebastiaan Andeweg, maker van onder meer dit pareltje (let op, wel een beetje zielig!):



Na wat zines geruild te hebben, stelde ik me voor aan Dennis Gaens, waarmee ik via wemakezines al contact had gehad. Ook wij deden een zineruil, waardoor ik de komende tijd weer fijn veel te lezen heb! Yay!

Mild-opgelucht dat mijn eerste ontmoeting met Nederlandse zinesters niet catastrofaal verlopen was (ik zei het toch, neurotisch, labiel en neogothisch?) bleef ik nog even luisteren naar de volgende voorleessessie. Toen die afgelopen was, was het half 11 en ik behoorlijk ingekeefd (zeugma ftw!), dus nam ik afscheid en stiefelde ik richting een bus die mij vlotjes richting mijn rots bracht.

Hieronder een fijne foto van de gescoorde buit: