NaNoWriMo = klaar

Op donderdag de 25e typte ik de laatste woorden aan NaNoWriMo 2010, maar zoals ik in mijn vorige NaNo-post schreef, was ik er al lang en breed meer dan klaar mee. Deels omdat ik mijn (emotioneel toch behoorlijk uitputtende) verhaal al afgeschreven had en deels omdat ik dit jaar helemaal niet in de NaNo-swing of things gekomen ben. De officiële kick off in Utrecht heb ik gemist wegens moe en geen zin en de bijeenkomsten in Amsterdam worden gefrequenteerd door iemand die zich op een manier gedraagt waar ik zó godsgruwelijk de fuck van krijg, dat ik na 3 weken "proberen te negeren" en 1 keer "middelhard mijn irritatie uiten", besloten heb om maar niet meer te komen zolang als zij wel komt. Voor de mensen die denken: "Hee, had jij eerder dit jaar niet iets vergelijkbaars?", het antwoord daarop is yup! Met als grote verschillen dat 1) ik de mensen van de NaNo-schrijfgroep vaak genoeg buiten de schrijfgroep om zie, 2) ik het niet drie jaar lang blijf "proberen" met absurd veel stress tot gevolg en 3) ik er een rotsvast vertrouwen in heb dat ze na november niet meer verschijnt. *doet wat kattenmagie*

Om deze post niet één grote (zoals H., mijn favoriete collega ooit, dat altijd noemt) dumper te laten zijn, hieronder een fijn lijstje bedankjes, want deze schrijftechnisch in ieder geval erg vruchtbare en mentaal flink opluchtende (dit verhaal was 13 jaar in the making!) NaNoWriMo was nooit geschreven zonder de primaire aansporing ("doe er iets mee") van EstherDo & Vrouw Polle, de "zo pak je het aan"-adviezen, de paniekbeperking en de Russian Style coaching van Jedidjah (yes, you get 10%) en het overlijden van Harry Mulisch (RIP).

Verder was de steun van (in random volgorde) alle Wrimo's op Twitter (u weet wie u bent!), Meneer de Poes, Kattenfluisteraar T., The Big Kahuna, een boel mensen die ik zomaar vergeet omdat ik tegenstelling tot voorgaande jaren geen lijstje heb bijgehouden en mijn Spotify playlists "Schrijven" en "Poelekie's Malle Mix" onontbeerlijk! Oh, en ik schijn elk jaar na afloop te zeggen dat ik het nooit meer doe, dus hierbij: ik doe het nooit meer! Dat u het even weet.

NaNoWriMo week 2

"Hell week", volgens sommigen. Ik had nergens last van: de schrijverij vlotte gestaag, en ook de pijnlijke, moeilijke stukken kreeg ik uiteindelijk op papier. Over de kwaliteit van de schrijverij kan ik op dit moment weinig zeggen, ik zit er ten eerste te veel bovenop en ten tweede heb ik niets meer teruggelezen. Waar ik in voorgaande jaren teruglas en mijn verdere schrijverij daarop liet volgen, heb ik dit jaar een lijstje met onderwerpen waarover ik moet schrijven en een lijstje met de volgorde waarin het geschreven moet worden. Dit is dan ook de eerste keer dat ik een min of meer chronologisch verhaal heb, dat ook in die volgorde geschreven is. Ook best bijzonder om eens mee te maken, van a naar z schrijven.

Ik zou echter mijn ZeurPoezige™ zelf niet zijn als ik geen probleem had: ik zit nu op 31.000-zoveel woorden en ik ben klaar met mijn verhaal. Meer dan klaar eigenlijk. En dat bedoel ik deze keer eens niet op de "ik ben het zat"-manier, maar letterlijk: het verhaal staat er. Ik heb alles opgeschreven en dit is versie één. Meer is er niet gebeurd.

Nu vraag ik me af wat ik verder moet: ik heb geen zin om zoals in voorgaande jaren semi-filosofische beschouwingachtige onzin neer te pennen om maar aan de 50.000 woorden te komen. Aan de andere kant denk ik niet dat ik nog iets kan toevoegen aan de versie van het verhaal zoals het er nu staat: natuurlijk wordt er nog aan toegevoegd, maar dat is herschrijf- en puzzelwerk.

Ik zou natuurlijk ook kunnen besluiten een ander verhaal te schrijven, maar ik heb weer eens geen idee wat. Dit is duidelijk zo'n moment dat ik wilde dat ik in staat was fictie te schrijven, maar helaas. Ik overweeg dan ook serieus om voor het eerst in mijn NaNo-carrière de handdoek in de ring te gooien en ermee te nokken. Ik ga er maar eens een nachtje over slapen.

NaNoWriMo week 1

Weken, zo niet maanden liep ik te twijfelen of ik dit jaar weer mee zou doen aan NaNoWriMo, of "Elk jaar hetzelfde gezeur" zoals The Big Kahuna het noemt. "Geen zin", "Niks te melden" en "NaNoWriMo is stom!" waren mijn (overigens uitstekende!) argumenten. Hoewel, niks te melden: er is wel 'iets' waar ik al 13 jaar mee rondliep, maar waar ik niet van zag wat ik er precies mee moest doen en al helemaal niet hoe.

Gelukkig zijn er dan andere mensen die je respectievelijk vertellen dat je er 1) wat mee moet doen en 2) hoe je dat dan het beste aan kan pakken. Ik probeerde er nog onderuit te komen door te stellen dat dit een verhaal is dat éigenlijk door Harry Mulisch geschreven moest worden: hij is een kei in de ellipsen en het beschrijven van de grijsnuances en het onuitgesprokene. Althans, in De Aanslag deed hij dat uitstekend. Maar goed, met 3 dagen voor de start van NaNoWriMo en mijn niet heel ver reikende contacten hield ik er rekening mee dat ik het toch zelf zou moeten doen.

En inderdaad, op zondagochtend de 31e kreeg ik een smsje:"Je zult je boek zelf moeten schrijven. Mulisch is gisteravond overleden". Dus na een uiterst geslaagde Halloweenparty zette ik, in het gezelschap van twee andere pyjamadragende NaNo-ers met elk een bak thee voor de neus, mijn Alphasmart aan en begon ik met tikken. Ondertussen ben ik 1 week en zo'n 17.000 woorden verder en het is heel anders dan andere jaren: ik heb 1 verhaal en dat vertel ik van a tot z. Natuurlijk verspring ik af en toe ("Oh ja, dat moest daar"-style), maar mijn gewoonlijke hak-tak-all-over-the-place qua zowel onderwerpen als tijd is deze keer volledig afwezig. Heel interessant! Ik ben benieuwd hoe de volgende week gaat zijn!

Yup, gewonnen!

En met de zin "En dan is er zee." kwam er een einde aan NaNoWriMo 2009. Een totaal van 50.054 woorden, een paarse balk en een "Winner!"-icon zijn het tastbare resultaat van een maand schrijverij, write ins, gesprekken en ervaringen. Zoals altijd begon ik als een speer op dag 1 en modderde ik voor mijn gevoel (een succesvol dagje links of rechts daargelaten) door tot de laatste dag, waarop ik nogmaals als een speer ging: 8796 woorden op een dag, het kan!

Deze NaNoWriMo werd mede mogelijk gemaakt door mezelf, de eekhoorns in mijn kop, de NaNo-ploeg bij de write ins en op Twitter, het oeuvre van de Smashing Pumpkins, diverse flessen Amé, de aanmoedigingen van onder andere Meneer de Poes, Kattenfluisteraar T., The Big Kahuna, Esther Webble en Polle, veel matig weer en de Philips Energy Light a.k.a. het limpje. Oh, en Rood en Les-Mioux natuurlijk, maar dat spreekt voor zich.

Hier op LogPoes hervatten we de normale programmering weer en ik beloof plechtig het nóóit meer over NaNoWriMo te hebben... tot volgend jaar oktober. :-)

Over NaNo, storm en prik

Even een kort berichtje hier NaNo-land! We zijn over de helft en ik ben er meer dan klaar mee, maar dat is geheel congruent met voorgaande jaren. Wat "dingen leuk vinden" betreft ben ik een kleuter met ADHD, maar dat wist ik al. Gelukkig ben ik daarnaast ook erg goed in mezelf dwingen zaken af te maken, en met schrijven is het zo dat er uiteindelijk altijd wel weer een moment komt waarop je denkt: "Hee, dit loopt lekker!", dus ik ga stug door. Helaas kan ik volgende week niet aanwezig zijn bij de (helaas alweer laatste) write in, maar ik hoor geruchten dat er daarna "editing"-bijeenkomsten gaan komen, dus ik heb een stok en een deur.

Daarnaast is het hier in Amsterdam plots van de ene op de andere seconde Echt Herfst geworden, het is uiterst stormachtig. Dusdanig zelfs dat mijn Umbrella Academy Umbrella vanmiddag verbogen is geraakt... *gepaste stilte* Ik ga een poging wagen hem weer recht te krijgen, mocht dat niet lukken, dan zal ik genoodzaakt zijn een nieuwe deze kant op te laten komen.

Afgelopen maandag stond ik maar liefst 45 minuten in een uiterst gezellige rij voor de Mexicaanse griepprik deel uno. Aan de overkant van onze rij bevond zich hotel l'Europe, waar diverse beroemdheden en andere mensen in knappe kledij zich vervoegden voor de premiere van dat boek. Misschien dat zij het zelf anders ervaren hebben, maar ik kreeg de indruk dat wij het gezelliger hadden, ondanks het gebrek aan catering. De prik zelf was snel en pijnloos, dus alle mensen die horrorverhalen gelezen hebben over botte naalden: nergens last van gehad. De "reguliere" deed meer pijn en daar hield ik behalve de charmante bult zelfs een blauwe plek aan over. Conclusie: prik uno viel reuze mee, over 3 weken prik dos en dan hebben we alle prikken wel weer gehad voor dit jaar. *voelt zich een speldekussen*

*zwaait* Yup, we zijn er nog!

Ondanks de verpletterende stilte hier op LogPoes, is iedereen in Huize Poelekie levend en wel! Vandaag is de laatste dag van mijn vakantie, dus hoog tijd om weer eens in een wat sociaal acceptabeler levensritme te komen. Twee weken niet werken hebben me goed gedaan, soms is het noodzakelijk om Even Weg te zijn en je bezig te houden met eh, niks.

Mijn dagelijkse ziekenhuis-fix kreeg ik door verhalen van Meneer de Poes. Vandaag is zijn laatste dag co-schap in "mijn" ziekenhuis, wat betekent dat hij weer een stapje dichterbij het dokterschap is, maar ook dat hij morgen zijn spullies inpakt en weer in zijn eigen huis gaat wonen. Niet dat we elkaar bijster veel gezien hebben de afgelopen 6 weken, maar 't zal, al was het maar letterlijk, een stuk leger zijn hier zonder hem. Uit welingelichte bron (Meneer de Poes zelf) heb ik vernomen dat deze afwezigheid slechts van korte duur zal zijn en dat hij in december opnieuw twee weken komt inwonen in verband met een ander co-schap.

Verder hebben deze twee weken voornamelijk in het teken gestaan van NaNoWriMo. Ik ben momenteel op schema; mijn plan om NaNo binnen deze twee weken af te ronden heb ik snel laten varen ten gunste van uitgebreid chillen, een kroon laten plaatsen, basgitaar spelen, mijn snoet en haar laten fatsoeneren, shoppeh (daarover later misschien meer) en het afwerken van enkele (s)lopende zaken zoals het wassen van mijn My Little Pony... ja, ik ben écht 33! *gaat even een sessie-tje Write or Die doen om de wordcount wat te boosten*

NaNoWriMo 2009 - Start!

Jawel, het is 1 November en ik ben gestart met NaNoWriMo! Na een uiterst gezellige (en echt bizar drukke!) Kick off party was ik perfect op tijd thuis om rustig thee te zetten en te beginnen met schrijven. Na een kleine 2 uur had ik zo'n 2000 woorden geschreven en was het tijd om met mijn vandaag fris gearriveerde Kat von D. boek naar bed te gaan.

Vanmiddag zwoegde ik er nog zo'n 1000 woorden uit, echter niet vóór, maar óver NaNo. Anneke is vandaag namelijk live gegaan met haar site Studieafronden, gericht op het informeren en steunen van eenieder bij wie de studieroute niet volgens het boekje verloopt. Gezien het feit dat ik bijna niemand ken bij wie dat wél het geval is, denk ik dat het in een grote behoefte voorziet en ik vind het dan ook erg leuk dat ik, zoals dat in net Amsterdam heet, gefeatured ben: *klik* :-)

Yup!

Ja lieve mensen, ik ben KLAAR en ik moet zeggen: ik vind het ook wel mooi geweest met de schrijverij na in de afgelopen nacht 10.000 woorden te hebben geschreven!

Deze NaNoWriMo werd mede mogelijk gemaakt door de steun van Cath, Kattenfluisteraar T., The Big Kahuna en uiteraard Meneer de Poes, de maandagavondNaNobijeenkomstgroep (you know who you are!), een tiental flessen Amé (briljant spul dat me in staat stelt een zuipende schrijver na te doen zonder mijn street etsj bulliefs de deur uit te moeten doen) en de volgende tracks van de volgende artiesten:

Fall out boy – Sugar, we’re going down
Daan – The player, Type Ex & Le joueur
Panic! At the disco – A fever you can’t sweat out (album)
Ciara ft. Chamillionaire – Get up
Mary J. Blige – No more drama & Be without you & Real love
Emilie Autumn – Shalott
Robbie Williams – Lovelight
Fleetwood mac – Big love
Justin Timberlake – My love
Daft Punk – Technologic (live)
Tina Turner – Let’s stay together & Typical male

Mijn speciale dank gaat uit naar mijn new gay best friends de Scissor Sisters voor hun albums Scissor Sisters & Ta-dah, en dan met name de track "Ooh" die me door de laatste 1700 woorden heen gesleept heeft.*

Zo, nu ga ik een dutje doen. *stort in*

* Ja, ik ben mij bewust van het feit dat de enige conclusie die getrokken kan worden naar aanleiding van deze tracklist is dat ik enorm emo ben. ;-)

Een miauw van leven

Vreest niet, ik ben nog steeds onder de miauwenden! Naast mijn gebruikelijke bezigheden ben ik nog steeds (letterlijk, want ik ben een beetje ziek) koortsachtig aan het schrijven voor NaNoWriMo, iets wat me, in tegenstelling tot vorig jaar, wat langzamer af gaat.

Aanstaande dinsdag heb ik zowaar 3 examens op 1 dag voor mijn opleiding, als jullie zo lief zouden willen zijn dan een beetje aan me te denken, dan zorg ik dat ik zeer binnenkort weer allerlei vrolijkheid plaats! :-)

Hoe het hier, zo in en om, is

Nou, pfoe, mensenkinderen het was me het weekje wel! Uiteraard werd ik op de dag dat NaNo ging beginnen zo ziek als een hond, eh, poes, wat ook mijn online afwezigheid verklaart. Ondertussen voel ik me al weer iets beter, ben nog maar licht koortsig en de aftenserie die mijn tong teistert blaast zachtjes maar beslist de aftocht.

Wordcount zit ondertussen weer fijn op schema, ik hou niet zo van achterlopen, dan blijf je maar tegen de klippen op schrijven. Het is fijner wat ruimte te hebben in je schema. Jaja, ik word zowaar volwassen en verstandig. Plannen en vooruitkijken en zo. Ik moet hier niet te lang bij stilstaan anders word ik spontaan licht angstig ;-)

Tot slot nog een leuke spellingsuggestie van Word:



Uh? Gevalletje "Damn, I think Word loves you"!?!

Daar gaan we weer!

De Kryolan is weer van de snoeten, de boodschappen zijn gedaan en het (nog lege) document "NaNoWriMo2006" staat open...

Het is officieel!

Yay! Ik ben nu officieel voor de tweede achtereenvolgende keer NaNoWriMo-winner! *doet blij dansje*

Groen balkje

Het is zo rond kwart voor 3 ´s nachts, en ik ben klaar met NaNoWriMo. Ja, ik kan het zelf eigenlijk ook nog niet geloven, maar het groene balkje op het forum zegt me dat het echt zo is.

Dit bewijst maar dat als je schrijft over dingen die werkelijk uit je tenen komen, het mogelijk is om in zeer korte tijd aan 50.000 woorden te komen. Ook bewijst het dat je werkelijk volledig uitgeschreven kunt zijn over een onderwerp waarvan je dacht dat je er nooit over uitgepraat zou zijn...LOL!

Helaas hebben ze nog geen "Winner!"-icons (of ik kan ze in mijn volslagen daasheid niet vinden) maar zodra die er zijn post ik die uiteraard!

Now please excuse me while I go and pass out...

"I´d like to thank..."

Gisteren piepte ik wat nerveusjes over mijn eerste-zwemles-in-heel-lange-tijd. Nu ben ik sowieso niet echt een natuurlijk zwemtalent, maar daarnaast ben ik vooral een enorme piekeraar en beren-op-de-weg-ziener (ben benieuwd of ik dat ooit in een betaalde functie kan omzetten! ;-P).

Hoe langer ik iets niet doe waar ik bang voor ben, hoe enger het wordt: de (in het echt al behoorlijk hoge) waterkant waar ik snoet voorover vanaf moet, was in mijn nachtmerries ondertussen een klif van 20 meter geworden. De badmeester/zwemleraar die een (mij) niet altijd even (passende) pedagogische aanpak heeft, was verworden tot een hellehond met minstens 3 koppen...

In het echt viel het gelukkig allemaal mee: na mezelf de half uur durende fietsrit lang te hebben voorgehouden dat ik wel ergere dingen had meegemaakt (en overleefd!) dan onder verbale terreur snoet voorover van een klif afduiken, kwam ik in het zwembad aan. De eerste waar ik tegenop liep was mijn zwemleraar, die heel lief vroeg hoe het met me ging...plots viel me op dat hij eigenlijk én een zachtgekookt eitje én 1 meter 68 is...geen wonder dat hij zo hard (denkt te) moet(en) brullen! ;-)

Om een lang verhaal kort te maken: schoolslag dreef fijn uit, pootflapperslag pootflapperslagde weer als vanouds en... IK BEN VAN DE KANT AFGEDOKEN!!! *gooit armen in de lucht, zwaait ze heen en weer en rent van links naar rechts en weer terug*

Goed, het was nog niet de Hele Hoge Kant, maar: het was een kant. En, niet geheel onbelangrijk: het was een duik! Mijn allereerste duik EVER! Dus ik was niet zo stiekem best wel een boel trots op mezelf! :-)

Last, maar zeker niet least: Jullie zijn geweldig!!! Als jullie MIJ met positieve (al dan niet troetelbeer-) stralen, succeswensen, en duimen binnen 1 zwemles duikend van een kant afkrijgen, dan moet het met die wereldvrede ook lukken! Bedankt allemaal! *megahug* :-D

Poelekie op 1! :-)

Na een weekend vrijaf van NaNoWriMo (waarover morgen meer) ging ik vandaag weer gezellig aan de tiep. En werkelijk, ik weet niet waar het vandaan komt, maar er blijft maar tekst komen! Ik had na het tiepen van de allereerste 1716 woorden op dag 1 al het idee dat ik leeggetiept en uitgeluld was over het onderwerp, maar ik zit ondertussen na het vandaag produceren van 7653 woorden op een totaal van 27670, wat betekent dat ik op nummer 1 sta in de Nederlandse ranking! AAAH! *shock*

Dit zal waarschijnlijk slechts van korte duur zijn, vandaar dat ik er voor het nageslacht maar even een leuk screenshotje van gemaakt heb! *doet blij dansje*

Dag 3 en dergelijke

Het is ondertussen dag 3 en ik ga nog steeds als een (Britney?) speer: 12125 woorden: zoveel had ik er vorig jaar op dag 11! Bovendien heb ik vandaag al 5550 woorden geschreven, terwijl mijn maximum van vorig jaar 4400 op 1 dag was. Jaja, ik hou schema´s en grafieken bij! :-)

Ik vermoed dat ik dit enorme tempo niet blijf volhouden, maar het is in ieder geval een fijne start. :-)

Niet NaNo-nieuws:

* Mijn favoriete modemerk heeft eindelijk een website.
* Foto´s van Amsterdam, waaronder hele oude foto´s van mijn huis toen het mijn huis nog niet was. Correctie: van de gevel die zich nu op mijn huis bevindt, want mijn huis is in feite niets meer dan een nieuwbouw-betonbak waar ze een oude gevel op geplakt hebben. (link via Cath)
* Foto´s van Lysekil, gemaakt door een duiker die ik verder helemaal niet ken. Prachtige foto van Släggö!

Zo, en nu ga ik even wat offline activiteiten ontplooien! :-)

Eeeeeen...we zijn gestart!

Na een uitzonderlijk geslaagde Halloweenviering gisteravond bij Cath was ik zoals men dat zo mooi in "inspirator"-taal zegt "up and ready" voor NaNoWriMo.

Zó up and ready zelfs, dat ik er in 44 minuten 1716 woorden uitrammelde. Ik als (voormalig?) notoire traagschrijver moet hier éven een dagje van bijkomen, en dat kan: ik loop wel 16 hele woorden voor op schema! *is licht van poezenslag*

Winner!

Vanochtend om 8.00 uur typte ik het 50.145e woord aan mijn novel, wat betekent dat ik KLAAR ben! Nu rest mij nog de (misschien grootste) klus van het redigeren, herschrijven en in een verhaal gieten. Voor de mensen die zeer nieuwsgierig zijn naar mijn schrijverij, tot en met februari zal ik er in ieder geval niet mee aan de slag gaan. Ik heb geen idee hoe lang die hele omwerking zal duren, maar als het af is bent u de eerste die het hoort!

Deze NaNo kwam mede tot stand dankzij directe en/of indirecte steun en inspiratie van onder andere: Cath, Emilie Autumns "Chambermaid" remix op indefinite repeat, mijn Streng-Kijkende-Daan-Desktop, het maandagavond Treehouse NaNo-clubje, Olga de Haas, The Big Kahuna, de Buffies, en voor de rest van de lijst die hoogstwaarschijnlijk uit mysterieuze initialen zal bestaan zult u moeten wachten op de "boekversie"! ;-)

Newsflash!

"P. de V., NaNoWriMo-deelneemster met nog maar lichtelijk ontstoken kaak typt in haar ondertussen weer volledig verwarmde huis de laatste 6868 woorden aan haar manuscript en wilde dat even aan u melden. Dank u voor de aandacht!"

Lood

Aangezien het dag 22 van de schrijverij is en ik in nog maar 8 dagen een stuk of 18.980 woorden moet schrijven, ga ik even ontzettend mauwen. Bij voorbaat mijn excuses!

Begin van gemauw:

- Mijn cvketel doet gek waardoor ik weer geen warm water heb en de monteur komt morgen pas
- Het is buttweer en ik moet vanavond naar buiten
- Mijn half afgeslepen kies waar een kroon op moet komen doet pijn
- Mijn eczeem speelt op dus ik heb jeuk
- Ik heb een koortslip
- Ik ben deze dag zaahaaaahaaaat!

Einde gemauw.

Zo, dát lucht op! On a more positive note:

- Ik ben gisteravond naar Eternal sunshine geweest
- Ik heb een "Streng-kijkende-Daan"-desktop
- Mijn poezen zijn lief en kijken me met een "Hup! Je kunt het!"-blik aan
- Ik heb zomaar een boekenbon van € 35,- gekregen
- Ik ga straks naar mijn NaNoWriMo-bijeenkomstdingie
- Ik heb vandaag al 2883 woorden geschreven, een nieuw persoonlijk record!

Ik ga nu maar even weer wat spullie op mijn lip smeren en vervolgens op zoek naar een panty waar (nog!) geen gaten inzit...