Functionerend

Ik had u nog een update beloofd over de waterfontein:

Jawel, hij doet het!

Summer Bloggin' Dag 51: Een WÁT?

Jawel lieve mensen, dit is er weer eentje in de categorie Ongein op het plein! Vanochtend vroeg-ig liep ik mijn huis uit en pleurde ik bijna in een zandput. Ik zag dat de graafmeneer een pakje van Waternet aan had, dus ik dacht: "Hmm, er zal wel iets mis zijn met het water, als het een geplande graafwerkzaamheid was, dan had ik wel een brief gehad". Aangezien ik onderweg was naar mijn huisarts voor mijn halfjaarlijkse Grote PatiëntenbriefBezoek (GPB) en niet te laat wilde komen, stiefelde ik in dubbel tempo naar de bus en dacht er verder niet meer aan.

Toen ik terugkwam van mijn jolige bezoekje, zag ik het volgende:

Ik dacht: "Nee, dat kan niet, ik zie het verkeerd". Maar nee, ik zag het goed:

De ongein op het plein bleek een heuse drinkfontein! :-D

Ik ben hoogst benieuwd of hij nog officieel geopend gaat worden en of hij het überhaupt doet. Ik houd u op de hoogte!

One, two, tree!

Jawel, er zijn weer bomen op het plein!

Weer-ige ongein op het plein

Uiteraard had ik het bericht over de ~Gigantische Storm~ gehoord, maar ik besteedde er bitter weinig aandacht aan. Ik word nogal kriegel van de redelijk Nederlandse gewoonte om altijd over het weer te mauwen (want je kunt er toch niets aan veranderen), bovendien wordt er elk kwartier wel weer een horrorwinter/lente/zomer/herfst aangekondigd en daarnaast heb ik een wat eh, malle verhouding tot het concept "weersvoorspelling".

Echter, toen ik vanochtend uit mijn raam keek, zag ik dit:

en hoorde ik een boel geloei van storm en sirenes. Desondanks was ik blijkbaar niet snugger en/of wakker genoeg om me te realiseren dat ik me gewoon moest omdraaien en weer in mijn nest moest gaan liggen, in plaats van naar college te (proberen te) gaan. Na een barre tocht van een uur keerde ik dan ook onverrichterzake retour. Morgen weer een kans.

Overigens hoop ik dat u en de uwen geheel gezond en veilig zijn, want damn, dit was daadwerkelijk een Gigantische Storm.

In en om

Gek genoeg vind ik het schrijven van ~life updates~ het stomste wat er is (want wie ben ik en waarom zou ik en who cares?), terwijl ik het van anderen JUIST altijd erg leuk vind om te lezen. Zoals ik hardop tegen mezelf zou zeggen: "Leuk die discrepantie, meid!" En ja, ik leuter met enige regelmaat hardop tegen mezelf en ja, dat is significant maller sinds ik geen katten meer heb. Maar dit, zoals wel vaker, geheel terzijde.

Hoe het er in en om Huize Poelekie voor staat - een leutige lijst:

• De eerste griep van het jaar is binnen! Ondanks dat ik mij bruut ellendig voelde, ben ik toch naar al mijn colleges gegaan, slapen/college/dutje/studeren/slapen/college-style, want ik ben een bikkel. En ondertussen alweer bijna beter.
• Wel 3 hele weken lang leek het erop dat mijn Sketchbook Project 2013 entry ergens verloren geraakt was tussen hier en Brooklyn. Afgelopen donderdag kwam gelukkig het verlossende bericht dat het boekje terecht was en gecatalogiseerd. Of het nog mee op tournee gaat is mij nog niet geheel duidelijk, maar ik ben al lang blij dat het (fysieke, ik had uiteraard scans gemaakt) ding niet voorgoed verdwenen is.
• Er is weer eens Ongein op het Plein:
  
  
  
  En ja, ook deze keer geheel onaangekondigd. Ik ben benieuwd hoe lang het deze keer duurt.
• Na sinds oktober zo'n 300 keer de IKEA site gecheckt te hebben, bleek de fauteuil waar ik echt ENORM op aasde eindelijk voorradig. De ernst van mijn aas wordt de mensen die mij een beetje kennen geheel duidelijk als ik vertel dat ik in mijn eentje, met de rijdende vuilcontainer metro naar IKEA ben afgereisd, waarna ik hem (34 hele kilo's!!!) in mijn eentje mijn huis ingesleept heb, omdat de bezorgmeneren hem mét doos niet door mijn halletje kregen en zónder doos niet mogen verplaatsen. Ik moest wel even razend op de wereld in het algemeen en iedereen in het bijzonder worden voordat ik de oerkracht uit mijn tenen kon opdiepen, maar hij staat:
  
  
  
  Sjeun issie he? En ja, precies zo comfortabel als hij eruit ziet.
• The Big Kahuna en ik bakten een glutenvrij brood. We dachten simpel te beginnen en kochten een pak glutenvrije broodmix en lieten de broodbakmachine haar werk doen. Na een uurtje of wat was het brood klaar en het zag er als volgt uit:
  
  
  Brodig, toch? Dat dachten wij ook. Toen namen wij een hap.
  
  TBK, voorzichtigjes: "Eh... 't is eh, wel een beetje, eh, zout..."
  PdeV, nadat ze het stuk brood uitgespuugd had: "Ik heb in oceanen gezwommen die minder zout waren!!!"
  
  Het was, kortom, geen succes. Gelukkig ben ik nu in het bezit van dit broodbakboek en een fris-bij-de-Action (wat overigens een behoorlijk geniale winkel is) gescoord bakblik, en waag ik uiterst binnenkort weer een poging. Ik houd u op de hoogte!

Andere dingen die ik zoal doe: met enige regelmaat "Waarom woon ik niet in Ellleeeeeeehj!" jengelen, want ik ben wel klaar met die sneeuw en die f*ckkou (ja, dat is 1 woord), RuPaul's Drag Race season 5 volgen, redelijk extreem obsessief bezig zijn met het plannen van mijn toekomst (hierover uiteraard meer zodra dingen officieel zijn) en op een huishoudkick(!) zitten. Ja, dat laatste vind ik ook lichtelijk beangstigend. Zou ik dan eindelijk ~volwassen~ aan het worden zijn? *wordt spontaan mild nerveus*

Mocht u nog wat manieren weten om ongein van je plein te verwijderen, broodbak-protips hebben en/of leutige verhandelingen over uw activité zo in en om kwijt willen, dan kunt u dat in het reactievak mikken. Als u denkt "Nou nee, ik heb net deze hele verhandeling doorgenomen en nu is het tijd voor een koekje", dan eh, hoop ik dat u een fijn koekje in huis heeft. Ofzoiets. (file under: tijd voor een cursus "Hoe brei ik een fatsoenlijk einde aan een veel te lange, hak-tak blogpost")

All is well at the Cat Citadel

Vanochtend keek ik uit het raam om te zien wat voor weer het was en hoe het stond met ~The Bane of my Existence~, en dit was wat ik zag:

The Big Kahuna en ik hebben er gisteren nog leut mee gehad, maar ik ben tóch blij dat ik mijn uitzicht weer terug heb! :-)

't Moet niet veel gekker worden

Vanochtend keek ik door mijn raam naar buiten en zag ik dit: