dinsdag 2 augustus 2005
Eerder dan de vorige keer!
Het is weer zover! Aaaaaaaah! Ik ga over 8 dagen naar Zweden! *gooit handen boven het hoofd, zwaait ze heen en weer en rent wat rond*
maandag 1 augustus 2005
Verslavingsgevoelig
Zoals u weet ben ik nogal verslavingsgevoelig. Mijn nieuwste verslaving is Mandala´s kleuren. Ik heb ook een fijn boekje "Mandala´s tekenen", maar aangezien ik mijn passer niet meer terug kan vinden heb ik me nu gestort op "Mandala´s voor kinderen" oftewel: kleurplaten! Yay! *rent morgen first thing naar de Hema voor een 64 kleurpotlodendoos* :-)
vrijdag 29 juli 2005
Achterstallig onderhoud
Vooral even als "noot aan zelf" voor als ik weer eens ergens tegenaan zit te hikken: het is een heerlijk gevoel om je (s)lopende zaken (zoals belastingen, premieaanvragen, rotklusjes) afgerond te hebben!
woensdag 27 juli 2005
Kahuna-convo
Poelekie de Vries, mauwend na het zien van belazerde fotos van zichzelf: "Het is niet eerlijk! Jij was duizend keer mooier dan ik toen jij mijn leeftijd had!"
The Big Kahuna: "Ja hoores, ik heb uiteraard alleen de flatteuze foto´s bewaard! En jij wílt niet weten hoeveel foto´s ik verscheurd heb!"
P de V: "ROFLMAO!"
The Big Kahuna: "Ja hoores, ik heb uiteraard alleen de flatteuze foto´s bewaard! En jij wílt niet weten hoeveel foto´s ik verscheurd heb!"
P de V: "ROFLMAO!"
zondag 24 juli 2005
Eftelmeet!
Aangezien het kiesleed zich beperkte tot een wat hamsterige snoet, ik het spuges was om thuis te zitten en bovendien wel in was voor een verzetje, toog ik (samen met de onderwatermeneer) richting de Efteling. Na een lichte vertraging (OV-jaarkaart had zich verstopt) verliep de reis voorspoedig.
Eenmaal in de Efteling aangekomen werden we met knuffels begroet door een clubje Buffies, en nadat nog enkele anderen zich bij ons voegden gingen we (naar BNL-maatstaven ;-P) vlotjes op pad.
Zoals altijd met een grote groep, splitste de massa zich al vrijwel direct op in diverse subgroepjes, die gedurende de rest van de dag regelmatig van samenstelling wisselden, waardoor ik met (bijna) iedereen een praatje heb kunnen maken.
Zonder me al te veel te haasten heb ik toch het merendeel van de attracties die ik wilde zien gezien, Droomvlucht is en blijft toch favoriet, hoewel ik het ook nog steeds erg hilarisch vind om in een tollende kookpot te zitten. Villa Volta en Carnaval Festival heb ik deze keer maar even geskipt, de eerste omdat ik me toen we daar langsliepen sowieso al een beetje draaierig voelde, en de tweede omdat ik vreesde dat mijn door de pijnstillers al behoorlijk verdoofde hersenen na blootstelling aan een dusdanig hersenverwekend muziekje officieel hersendood verklaard zouden moeten worden. ;-) (Dit is trouwens de eerste keer in mijn leven dat ik drie keer het woord "hersen" in 1 zin gebruikt heb, maar dit geheel terzijde)
Het avondeten (wandelend buffet) bij de Luchtballon was erg geslaagd, zowel qua eten als qua gezelschap.
Later op de avond waren er diverse optredens en dj-achtige podia. Vreemd was wel dat het officieel "80´s night" was, en de gedraaide muziek uit alle decennia (70, 90, 00) kwam, behalve uit de jaren 80. Ook vond ik het vrij ambigu dat "Ich bin wie du" gedraaid werd bij iets wat op een familiedisco leek (kleine dansende kindjes), maar dat kan een Amsterdamse afwijking zijn...
De laatste attractie van de avond was de Slak-monorail in het Lavenlaar, allemaal mooie lichtjes, en als added bonus het feit dat je in het donker die laven niet zo goed ziet. (Duidelijk geen lavenfan ;-P)Vervolgens kwam de hele groep weer bij elkaar (leve de mobieltjes) en liepen we via het Sprookjesbos naar de uitgang, waarna we na een probleemloos verlopen autorit door lieve in-Warmond-wonende-en-dus-best-een-stukje-omrijdende Lavenslayer en Jeronimo in Amsterdam veilig thuis voor de deur afgezet werden.
Eenmaal in de Efteling aangekomen werden we met knuffels begroet door een clubje Buffies, en nadat nog enkele anderen zich bij ons voegden gingen we (naar BNL-maatstaven ;-P) vlotjes op pad.
Zoals altijd met een grote groep, splitste de massa zich al vrijwel direct op in diverse subgroepjes, die gedurende de rest van de dag regelmatig van samenstelling wisselden, waardoor ik met (bijna) iedereen een praatje heb kunnen maken.
Zonder me al te veel te haasten heb ik toch het merendeel van de attracties die ik wilde zien gezien, Droomvlucht is en blijft toch favoriet, hoewel ik het ook nog steeds erg hilarisch vind om in een tollende kookpot te zitten. Villa Volta en Carnaval Festival heb ik deze keer maar even geskipt, de eerste omdat ik me toen we daar langsliepen sowieso al een beetje draaierig voelde, en de tweede omdat ik vreesde dat mijn door de pijnstillers al behoorlijk verdoofde hersenen na blootstelling aan een dusdanig hersenverwekend muziekje officieel hersendood verklaard zouden moeten worden. ;-) (Dit is trouwens de eerste keer in mijn leven dat ik drie keer het woord "hersen" in 1 zin gebruikt heb, maar dit geheel terzijde)
Het avondeten (wandelend buffet) bij de Luchtballon was erg geslaagd, zowel qua eten als qua gezelschap.
Later op de avond waren er diverse optredens en dj-achtige podia. Vreemd was wel dat het officieel "80´s night" was, en de gedraaide muziek uit alle decennia (70, 90, 00) kwam, behalve uit de jaren 80. Ook vond ik het vrij ambigu dat "Ich bin wie du" gedraaid werd bij iets wat op een familiedisco leek (kleine dansende kindjes), maar dat kan een Amsterdamse afwijking zijn...
De laatste attractie van de avond was de Slak-monorail in het Lavenlaar, allemaal mooie lichtjes, en als added bonus het feit dat je in het donker die laven niet zo goed ziet. (Duidelijk geen lavenfan ;-P)Vervolgens kwam de hele groep weer bij elkaar (leve de mobieltjes) en liepen we via het Sprookjesbos naar de uitgang, waarna we na een probleemloos verlopen autorit door lieve in-Warmond-wonende-en-dus-best-een-stukje-omrijdende Lavenslayer en Jeronimo in Amsterdam veilig thuis voor de deur afgezet werden.
donderdag 21 juli 2005
Verstands(kies)verbijstering
Behalve dat ik wat sufjes ben en eruit zie als een hamster die net eenzijdig een wangimplantaat heeft laten plaatsen, gaat het verbijsterend goed. Apneist verzorgt de Intensive Care (= festiniperenijsjes, bokkepootjes en gezelschap), de poezen houden zich braaf en slapen met een ijspak op je snoet went. In de tussentijd heb ik de nieuwe HP uitgelezen, ik spoiler niet, maar ik kan wel zeggen dat ik het de beste HP tot nu toe vind.
Wat betreft het aantal kiezen per kaakkant:
Terwijl ik schuddend van de verdoving in de stoel zat te kletsen met de operatieassistente, zie de kaakchirurg, die nog wat aan het noteren was over de vorige patiënt plotseling “Hmm, dat is een probleem!”. De assistente en ik zeiden gelijktijdig én op dezelfde “dat knorretje gaan wij wel even douchen”-toon: “Waar een probleem?”, waarop wij gedrieën in de lach schoten.
De chirurg liet een röntgenfoto zien, van het linkerdeel van de bovenkaak, waarin zich niet 1 (wat gebruikelijk is), niet 2 (wat regelmatig voorkomt) maar wel 3 verstandskiezen bevonden! Dit had zelfs de kaakchirurg nog nooit meegemaakt. Ze waren niet allemaal volgroeid, maar toch duidelijk herkenbaar, en moesten verwijderd worden of waren net verwijderd, dat was me niet geheel duidelijk, ik was tenslotte wat daas van de verdoving.
In ieder geval moest er iets over genoteerd worden, en dat was dus het “probleem”: de 1e verstandskies heet 2-8, de tweede gaat als 2-9 door het leven, maar hoe noem je die derde? Collectief werd besloten die derde dan maar “2-10” te noemen, wel zo logisch! Daarmee was de officiële geboorte van de term “2-10” een feit en was ik getuige (en medecreatrice) van een stukje kaakchirurgische geschiedenis!
Wat betreft het aantal kiezen per kaakkant:
Terwijl ik schuddend van de verdoving in de stoel zat te kletsen met de operatieassistente, zie de kaakchirurg, die nog wat aan het noteren was over de vorige patiënt plotseling “Hmm, dat is een probleem!”. De assistente en ik zeiden gelijktijdig én op dezelfde “dat knorretje gaan wij wel even douchen”-toon: “Waar een probleem?”, waarop wij gedrieën in de lach schoten.
De chirurg liet een röntgenfoto zien, van het linkerdeel van de bovenkaak, waarin zich niet 1 (wat gebruikelijk is), niet 2 (wat regelmatig voorkomt) maar wel 3 verstandskiezen bevonden! Dit had zelfs de kaakchirurg nog nooit meegemaakt. Ze waren niet allemaal volgroeid, maar toch duidelijk herkenbaar, en moesten verwijderd worden of waren net verwijderd, dat was me niet geheel duidelijk, ik was tenslotte wat daas van de verdoving.
In ieder geval moest er iets over genoteerd worden, en dat was dus het “probleem”: de 1e verstandskies heet 2-8, de tweede gaat als 2-9 door het leven, maar hoe noem je die derde? Collectief werd besloten die derde dan maar “2-10” te noemen, wel zo logisch! Daarmee was de officiële geboorte van de term “2-10” een feit en was ik getuige (en medecreatrice) van een stukje kaakchirurgische geschiedenis!
woensdag 20 juli 2005
Operatie geslaagd
De hilarische kaakchirurg heeft mijn (overigens weer gigantische) verstandskies liefdevol doch krachtig doormiddengespleten en verwijderd, ik zit hier nu te tiepen met een ijspak tegen mijn snoet en de eerste pijnstiller alweer achter de eh, kiezen, ben benieuwd wanneer het "met een gietijzeren koekenpan tegen je snoet geslagen"-gevoel intreedt...
In de tussentijd heb ik een leuke quizvraag: "Hoeveel verstandskiezen kunnen aan 1 kaakkant voorkomen?" (dus linksboven, of rechtsboven, of linksonder, of rechtsonder) En nee, spieken op Tandartsplein of Tandarts.nl heeft in dit geval geen enkele zin ;-)
In de tussentijd heb ik een leuke quizvraag: "Hoeveel verstandskiezen kunnen aan 1 kaakkant voorkomen?" (dus linksboven, of rechtsboven, of linksonder, of rechtsonder) En nee, spieken op Tandartsplein of Tandarts.nl heeft in dit geval geen enkele zin ;-)