Hoewel ik in mijn traditionele nieuwjaarspost zei dat ik dit jaar geen projecten ging doen, ben ik in de afgelopen week redelijk enthousiast aan het craften geslagen.
Afgelopen donderdag heeft het #LCF (lesbian craft front, voor de origine van deze naam zie deze tweet. Ja, daar had u bij moeten zijn) bestaande uit @schildpad, @daphnedb en deze malle katachtige, zich bezig gehouden met het maken van boekenleggers in het kader van het bookmarkbomben!
Dit was het resultaat
Volgende week dinsdag (1 maart) gaan we op pad om ze in de OBA in boeken te verstoppen! *poinkt*
dinsdag 22 februari 2011
donderdag 17 februari 2011
De Megagrote LogPoes Updatepost
Ja, ik weet het. LogPoes is de afgelopen tijd verworden tot een "verslagjes van makeupschool & af en toe een lifeupdate"-blog, maar in het kader van "dingen zijn soms zoals ze zijn" en het het aanleren van de akseptaasie daarvan, doe ik woeste pogingen me daar niet al te veel van aan te trekken. Wat soms beter lukt dan op andere momenten, want als ik dat heel goed kon, dat accepteren, dan hoefde ik het niet te leren. En dat rijmt dan weer.
Januari was, op wat leutige momenten na, een culminatie van blegh. @schildpad merkte treffend op "January in general was not suitable for an L(og)P(oes)". Februari begon met een dierenartsbezoek in verband met Rood's jaarlijkse bronchitis. Daar bleek ook dat zijn schildklier vergroot is en te snel werkt. Ik heb ervoor gekozen om dit niet te gaan behandelen. Hij is 21 jaar oud, heeft diabetes waarvoor hij twee keer per dag insuline geinjecteerd krijgt, een hartruis die je vijf huizen verder kunt horen, chronische artritis waarvoor hij dagelijks een pijnstiller krijgt, staar waarmee je absoluut niet mag autorijden, met regelmaat buitenbakse ongelukjes en een onverwoestbaar jolig karakter, wat zorgt dat hij ondanks alles nog ronddabbert.
Zolang als hij er nog lol in heeft, ga ik door met wat ik al doe en acute problemen zoals een bronchitis laat ik natuurlijk behandelen, maar ik laat hem niet meer opereren en ga ook niet nóg een medicatieregime toevoegen aan wat hij al krijgt. Wel of niet behandelen zal, gezien zijn vergevorderde leeftijd, hooguit een paar maanden schelen in de levensverwachting en 't is keihard, maar hij moet ooit ergens dood aan gaan. Wat allemaal niet wil zeggen dat ik er niet verdrietig over ben, maar dat begrijpt u vast wel.
In joliger nieuws loste de jaarlijkse DUO/IBG-problematiek zich bijna vanzelf op, maakte ik ondanks ziekte en dankzij aanmoediging van ongeveer mijn hele twitterlijst nog nét op tijd mijn werkstuk voor school af (zodra ik het terug heb, post ik een downloadlink), ontdekte ik daardoor dat Scribus het meest geniale programma EVER is als 1) het werkt én 2) je weet wat je aan het doen bent en fröbelde ik Zinederella zine nummer 4 #keihardbeuken in elkaar, dat hier te downloaden is. En ja, er staan diverse taal-, type- en spelfouten in, maar in het kader van (daar issie weer!) het accepteren van het feit dat ik eens op moet houden Altijd Alles Perfect te willen doen, laat ik het zo. Volgende zine beter.
Zoals u weet sukkel ik al een maand of twee weer met overmedicatieproblematiek, gisteren zag ik mijn internist weer eens en we hebben gezamelijk besloten de dosering te halveren. De medicijnen waren deze keer zowaar leverbaar én voorradig, dus maandag begin ik. Succeswensen, kaarsenbranderij en gekruiste pootjes zijn van harte welkom!
Januari was, op wat leutige momenten na, een culminatie van blegh. @schildpad merkte treffend op "January in general was not suitable for an L(og)P(oes)". Februari begon met een dierenartsbezoek in verband met Rood's jaarlijkse bronchitis. Daar bleek ook dat zijn schildklier vergroot is en te snel werkt. Ik heb ervoor gekozen om dit niet te gaan behandelen. Hij is 21 jaar oud, heeft diabetes waarvoor hij twee keer per dag insuline geinjecteerd krijgt, een hartruis die je vijf huizen verder kunt horen, chronische artritis waarvoor hij dagelijks een pijnstiller krijgt, staar waarmee je absoluut niet mag autorijden, met regelmaat buitenbakse ongelukjes en een onverwoestbaar jolig karakter, wat zorgt dat hij ondanks alles nog ronddabbert.
Zolang als hij er nog lol in heeft, ga ik door met wat ik al doe en acute problemen zoals een bronchitis laat ik natuurlijk behandelen, maar ik laat hem niet meer opereren en ga ook niet nóg een medicatieregime toevoegen aan wat hij al krijgt. Wel of niet behandelen zal, gezien zijn vergevorderde leeftijd, hooguit een paar maanden schelen in de levensverwachting en 't is keihard, maar hij moet ooit ergens dood aan gaan. Wat allemaal niet wil zeggen dat ik er niet verdrietig over ben, maar dat begrijpt u vast wel.
In joliger nieuws loste de jaarlijkse DUO/IBG-problematiek zich bijna vanzelf op, maakte ik ondanks ziekte en dankzij aanmoediging van ongeveer mijn hele twitterlijst nog nét op tijd mijn werkstuk voor school af (zodra ik het terug heb, post ik een downloadlink), ontdekte ik daardoor dat Scribus het meest geniale programma EVER is als 1) het werkt én 2) je weet wat je aan het doen bent en fröbelde ik Zinederella zine nummer 4 #keihardbeuken in elkaar, dat hier te downloaden is. En ja, er staan diverse taal-, type- en spelfouten in, maar in het kader van (daar issie weer!) het accepteren van het feit dat ik eens op moet houden Altijd Alles Perfect te willen doen, laat ik het zo. Volgende zine beter.
Zoals u weet sukkel ik al een maand of twee weer met overmedicatieproblematiek, gisteren zag ik mijn internist weer eens en we hebben gezamelijk besloten de dosering te halveren. De medicijnen waren deze keer zowaar leverbaar én voorradig, dus maandag begin ik. Succeswensen, kaarsenbranderij en gekruiste pootjes zijn van harte welkom!
maandag 31 januari 2011
Poelekie goes to makeupschool - januari
Fris jaar, fris druk schema: deze maand had ik elke week les, en waren bovendien 3 van de 4 lessen een praktijkles waarbij ik een model mee moest nemen. Op 5 januari begonnen we met een theorieles hairstyling, want het is de bedoeling dat we aan het eind van de opleiding niet alleen make up kunnen aanbrengen, maar een, zoals ze dat noemen, "totaalplaatje" (haar, make up, accesoires) kunnen laten zien.
De week erop, de 12e, moesten we een model met "bh-bandje lang" haar op ongeveer 1 lengte mee naar school nemen, om verschillende kapsels op te oefenen. Ik had het geluk op twitter @contentgirl te vinden die én de juiste lengte haar had én graag naar Amsterdam wilde komen om model te zitten. Ja, da's hartje!
Natuurlijk kun je in één theorieles slechts wat basisdingen behandelen en het was dan ook grappig om het verschil te zien tussen de 'leken' en de kappers: op het moment dat ik het haar bij wijze van spreken net doorgeborsteld had, had mijn klasgenote die kapster is al een hele stellage van nephaar in haar model gevlochten. :-D
Uiteindelijk kreeg ik het voor elkaar om toch een viertal kapsels te creëren en een beetje een indruk te krijgen van hoe je het recreëren van bepaalde kapsels aanpakt. Uiteraard is het de bedoeling dat ik dit buiten school nog heel veel vaker ga oefenen, dus mocht u zich geroepen voelen, u weet me te vinden!
Op 19 januari moest ik, net als de halve klas, een Aziatisch model meenemen, de andere helft nam een model met een donkere huid mee. Het vinden van een Aziatisch model was erg, erg lastig en pas op het moment dat ze daadwerkelijk de school binnen kwam lopen, wist ik zeker dat ik een model had. L. bleek een ontzettend aardig en geschikt model te zijn, waar ik 's ochtends eigenlijk zonder al te veel moeite een smokey eye look bij maakte.
's Middags oefende ik op model K. een heftige look, geschikt voor videoclips en dergelijke. Ook dit ging vlot en frustratieloos. Voor het eerst sinds ik begonnen ben, had ik het idee dat er zowaar wat schot zat in wat ik doe en dat ik begin te snappen waar ik mee bezig ben. *met z'n allen: "Yay!"*
Ondertussen had ik na weer een twitteroproepje afgesproken met @McCarmie, die op de 26e mee wilde als "model tweede leeftijd", zoals men in de biz vrouwen tussen de 40 en 65 wat oncharmant placht te noemen.
Het lastige van deze groep is, dat, los van dat de huid van een 60 jarige niet te vergelijken is met die van een 40 jarige, in de praktijk blijkt dat ook modellen van ongeveer dezelfde leeftijd er vaak totaal verschillend uitzien. De verschillen zijn véél groter dan bijvoorbeeld tussen de ene 21 jarige en de andere. Dat maakte dat ik bij @McCarmie een veel pittigere look kon doen dan bij het model dat ik daarna in mijn stoel kreeg. Het is heel belangrijk om goed naar het model dat voor je zit te kijken, flexibel te zijn en niet klakkeloos een "look" op een model te smeren.
Het derde en laatste model van de dag was een man, waar ik gezellig babbelend een natuurlijke mannenlook op heb aangebracht. Er volgde nog een korte instructie wimpers en wenkbrauwen verven (noot aan zelf: tutorial over vinden op youtube voordat je dat iemand daadwerkelijk aandoet), daarna was het tijd om de hele zooi aan make up en haarspullen weer naar huis te slepen en te gaan werken aan het boek over make up van 1920 tot nu, wat op 9 februari ingeleverd moet worden.
De week erop, de 12e, moesten we een model met "bh-bandje lang" haar op ongeveer 1 lengte mee naar school nemen, om verschillende kapsels op te oefenen. Ik had het geluk op twitter @contentgirl te vinden die én de juiste lengte haar had én graag naar Amsterdam wilde komen om model te zitten. Ja, da's hartje!
Natuurlijk kun je in één theorieles slechts wat basisdingen behandelen en het was dan ook grappig om het verschil te zien tussen de 'leken' en de kappers: op het moment dat ik het haar bij wijze van spreken net doorgeborsteld had, had mijn klasgenote die kapster is al een hele stellage van nephaar in haar model gevlochten. :-D
Uiteindelijk kreeg ik het voor elkaar om toch een viertal kapsels te creëren en een beetje een indruk te krijgen van hoe je het recreëren van bepaalde kapsels aanpakt. Uiteraard is het de bedoeling dat ik dit buiten school nog heel veel vaker ga oefenen, dus mocht u zich geroepen voelen, u weet me te vinden!
Op 19 januari moest ik, net als de halve klas, een Aziatisch model meenemen, de andere helft nam een model met een donkere huid mee. Het vinden van een Aziatisch model was erg, erg lastig en pas op het moment dat ze daadwerkelijk de school binnen kwam lopen, wist ik zeker dat ik een model had. L. bleek een ontzettend aardig en geschikt model te zijn, waar ik 's ochtends eigenlijk zonder al te veel moeite een smokey eye look bij maakte.
's Middags oefende ik op model K. een heftige look, geschikt voor videoclips en dergelijke. Ook dit ging vlot en frustratieloos. Voor het eerst sinds ik begonnen ben, had ik het idee dat er zowaar wat schot zat in wat ik doe en dat ik begin te snappen waar ik mee bezig ben. *met z'n allen: "Yay!"*
Ondertussen had ik na weer een twitteroproepje afgesproken met @McCarmie, die op de 26e mee wilde als "model tweede leeftijd", zoals men in de biz vrouwen tussen de 40 en 65 wat oncharmant placht te noemen.
Het lastige van deze groep is, dat, los van dat de huid van een 60 jarige niet te vergelijken is met die van een 40 jarige, in de praktijk blijkt dat ook modellen van ongeveer dezelfde leeftijd er vaak totaal verschillend uitzien. De verschillen zijn véél groter dan bijvoorbeeld tussen de ene 21 jarige en de andere. Dat maakte dat ik bij @McCarmie een veel pittigere look kon doen dan bij het model dat ik daarna in mijn stoel kreeg. Het is heel belangrijk om goed naar het model dat voor je zit te kijken, flexibel te zijn en niet klakkeloos een "look" op een model te smeren.
Het derde en laatste model van de dag was een man, waar ik gezellig babbelend een natuurlijke mannenlook op heb aangebracht. Er volgde nog een korte instructie wimpers en wenkbrauwen verven (noot aan zelf: tutorial over vinden op youtube voordat je dat iemand daadwerkelijk aandoet), daarna was het tijd om de hele zooi aan make up en haarspullen weer naar huis te slepen en te gaan werken aan het boek over make up van 1920 tot nu, wat op 9 februari ingeleverd moet worden.
maandag 24 januari 2011
Poelekie ruimt op
Ooit was mijn huis "een Ikea vuilnisbelt met rood en grijs" en hoewel het vergeleken bij toen nu een oase van Orde, Reinheid en Opgeruimdheid is, werd het wel weer eens tijd om alles wat nergens meer over gaat de deur uit te doen. Midden in mijn woeste opruimactie werd ik gebeld door Kattenfluisteraar T.:
Kattenfluisteraar T.: "Hoi Poes!"
Poelekie de Vries: "Hey Tomse!"
Tom: "Hoe is het?"
Poes: "Ben aan het opruimen!"
Tom: "Gaat dat een beetje?"
Poes: "Ja, hoewel ik op het moment zin heb om mijn huis in de fik te steken zodat ik in één keer van alle zooi af ben!"
Tom: "Eh, Poes..."
Poes: "Ja?"
Tom: "Je weet dat je ook gewoon je spullen in de fik kunt steken en dan naar buiten kunt dragen he?"
Poes: *brul*
Kattenfluisteraar T.: "Hoi Poes!"
Poelekie de Vries: "Hey Tomse!"
Tom: "Hoe is het?"
Poes: "Ben aan het opruimen!"
Tom: "Gaat dat een beetje?"
Poes: "Ja, hoewel ik op het moment zin heb om mijn huis in de fik te steken zodat ik in één keer van alle zooi af ben!"
Tom: "Eh, Poes..."
Poes: "Ja?"
Tom: "Je weet dat je ook gewoon je spullen in de fik kunt steken en dan naar buiten kunt dragen he?"
Poes: *brul*
maandag 17 januari 2011
Update!
Even kort tussendoor, zodat we daarna weer vrolijk verder kunnen met de jolijt, de leut en de makupschoolverslagjes: na twee keer een (hilarisch!) uur met de uiterst lieve en behulpzame helpdeskmeneren van xs4all aan de lijn te hebben gehangen, is het internetprobleem vooralsnog opgelost en heb ik weer internet op mijn nieuwe computer. Daarnaast doet ook mijn vaste telefoonlijn het weer, dus ik ben (telecomtechnisch in ieder geval) weer helemaal verbonden met de wereld.
Het doen van aangifte en het regelen van nieuwe pasjes en dergelijke ging heel voorspoedig, op een wat absurdistische interactie met de postbode die mij mijn aangetekend verzonden creditcard wilde overhandigen na. Op de vraag "Mevrouw, kunt u zich legitimeren?" kon ik slechts gierend van de lach "Nee, dat kan ik niet, ik ben vorige week beroofd van mijn paspoort!" antwoorden, wat de arme man nogal in verwarring bracht. Het ding ligt nu braaf op me te wachten op het postkantoor.
In verder nieuws voor de mensen die zich verre houden van Twitter: precies een week geleden dropten The Poeticores hun demo EP "Poetry is totally punk rock", die u hier kunt downloaden. Ik vind hem bril-jant, maar ik zit dan ook in de band. Ja, dat rijmt. Veel luisterplezier!
Het doen van aangifte en het regelen van nieuwe pasjes en dergelijke ging heel voorspoedig, op een wat absurdistische interactie met de postbode die mij mijn aangetekend verzonden creditcard wilde overhandigen na. Op de vraag "Mevrouw, kunt u zich legitimeren?" kon ik slechts gierend van de lach "Nee, dat kan ik niet, ik ben vorige week beroofd van mijn paspoort!" antwoorden, wat de arme man nogal in verwarring bracht. Het ding ligt nu braaf op me te wachten op het postkantoor.
In verder nieuws voor de mensen die zich verre houden van Twitter: precies een week geleden dropten The Poeticores hun demo EP "Poetry is totally punk rock", die u hier kunt downloaden. Ik vind hem bril-jant, maar ik zit dan ook in de band. Ja, dat rijmt. Veel luisterplezier!
zondag 9 januari 2011
Beroofd
Zo loop ik met mijn handtas-met-mijn-hele-leven-erin in mijn ene hand en mijn Carmenset-stijltang-föhnborstels-en-andere-haarzooi-tas over de Kattenburgerbrug, zo rijden er twee heren op een scooter voorbij en weg is mijn uiltjesportemonnee met pinpassen, mijn creditcard, mijn NS voordeelurenkaart, mijn OVchipkaart, diverse andere pasjes en wel 3 hele euro contant geld, mijn huissleutels, mijn agenda, mijn paspoort, mijn rijbewijs-met-soccermomfoto, mijn al lang verlopen maar toch dólkomische Portugese identiteitskaart, mijn roze mobiele telefoon met al mijn nummers, mijn roze fotocamera met daarop mijn huiswerk voor school, mijn paraplu, twee usbsticks, mijn agenda, mijn etui met mijn Paper Mate Phd die 5 euro kost, maar waar ik zeer aan gehecht was, mijn mp3speler met voornamelijk Fall Out Boy en My Chemical Romance die ervoor zorgt dat ik geen mensen vermoord in het openbaar vervoer 's ochtends, mijn awesome unicornpen, de limited edition oogschaduw van Aromaleigh, de lipbalsems met theesmaak die ik gekregen heb, mijn bril en dan nog dingen zoals een notitieboekje, stickers, een dictafoon van Kattenfluisteraar T., losse batterijen, een Snoopy makeupspiegeltje, etcetera. Ik neem het u overigens niet kwalijk als u bij deze opsomming spontaan aan Gerda Smit moet denken, daar had ik tijdens het schrijven ook last van.
En toen stond ik daar, om kwart voor 2 's ochtends vanuit mijn tenen te brullen op een brug. Gelukkig kwamen er toen 3 exchange students langs die me een beetje tot bedaren wisten te brengen en een stuk meegelopen zijn naar het huis van Kattenfluisteraar T., die reservesleutels van me heeft. Eenmaal daar aangekomen, deed hij gelukkig de deur open en gingen we met de taxi naar mijn huis: de dieven hadden zowel mijn adres als mijn huissleutel en ik was doodsbenauwd dat ze, gefrustreerd over hun zeer karige buit, mijn toko en mijn poezen zouden slopen. Gelukkig bleek dat niet het geval.
Nu, drie dagen later, heb ik de belangrijkste dingen alweer geregeld: er zit een nieuw slot in mijn deur, mijn pasjes zijn geblokkeerd en ik krijg aan het eind van de week nieuwe, mijn SIM-kaart is geblokkeerd en vernieuwd, ik heb aangifte gedaan bij de politie en dankzij Breyten ben ik weer in het bezit van een telefoon, een mp3speler en een fotocamera. Die overigens alle drie een upgrade zijn van de spullen die ik had (lees: I can haz smartphone!).
Morgen ga ik pasfoto's laten maken waarop ik er hopelijk niet al te erg uitzie als een terrorist, waarmee ik een nieuw paspoort en rijbewijs kan aanvragen. En overmorgen wordt hopelijk mijn nieuwe nieuwe modem geleverd, want als klap op de vuurpijl heeft zaterdag mijn oude nieuwe modem het ook nog spontaan begeven! *roept "Ho! Stop maar! 't Is genoeg!" tegen het het universum*
En toen stond ik daar, om kwart voor 2 's ochtends vanuit mijn tenen te brullen op een brug. Gelukkig kwamen er toen 3 exchange students langs die me een beetje tot bedaren wisten te brengen en een stuk meegelopen zijn naar het huis van Kattenfluisteraar T., die reservesleutels van me heeft. Eenmaal daar aangekomen, deed hij gelukkig de deur open en gingen we met de taxi naar mijn huis: de dieven hadden zowel mijn adres als mijn huissleutel en ik was doodsbenauwd dat ze, gefrustreerd over hun zeer karige buit, mijn toko en mijn poezen zouden slopen. Gelukkig bleek dat niet het geval.
Nu, drie dagen later, heb ik de belangrijkste dingen alweer geregeld: er zit een nieuw slot in mijn deur, mijn pasjes zijn geblokkeerd en ik krijg aan het eind van de week nieuwe, mijn SIM-kaart is geblokkeerd en vernieuwd, ik heb aangifte gedaan bij de politie en dankzij Breyten ben ik weer in het bezit van een telefoon, een mp3speler en een fotocamera. Die overigens alle drie een upgrade zijn van de spullen die ik had (lees: I can haz smartphone!).
Morgen ga ik pasfoto's laten maken waarop ik er hopelijk niet al te erg uitzie als een terrorist, waarmee ik een nieuw paspoort en rijbewijs kan aanvragen. En overmorgen wordt hopelijk mijn nieuwe nieuwe modem geleverd, want als klap op de vuurpijl heeft zaterdag mijn oude nieuwe modem het ook nog spontaan begeven! *roept "Ho! Stop maar! 't Is genoeg!" tegen het het universum*
maandag 3 januari 2011
Gelukkig 2011!
Ja, dames en heren lieve LogPoeslezers (dit moet u uiteraard met Meneer de Uil-stem lezen), het is 3 januari, wat betekent dat het LogPoesjaar begint en u getracteerd wordt op een heuse rijmelarij van het jaar. Houd u vast want het is een topper dit jaar. Bent u er klaar voor? Komtie: "Wees van jezelf in 2011!". Graag gedaan!
Hier in en om Huize Poelekie hebben we allemaal nog evenveel oren, neuzen, vingers en staarten als vóór de jaarwisseling. Wat ik tijdens de jaarwisseling deed kunt u zien bij Project 365, dat hierbij afgesloten is. Voor de liefhebber zijn er nog de outtakes: 92 foto's, het merendeel met leutige bijschriften, geselecteerd uit de 586 foto's die níet de foto van de dag geworden zijn.
Dit komende jaar doe ik geen projecten, mijn focus ligt de komende maanden op het afronden van (en slagen voor!) mijn visagieopleiding, het bijkomen van de levensveranderende gebeurtenissen uit 2010 en het bepalen van een nieuwe koers. Zodra dit concreter is, bent u de eerste die het hoort!
Hier in en om Huize Poelekie hebben we allemaal nog evenveel oren, neuzen, vingers en staarten als vóór de jaarwisseling. Wat ik tijdens de jaarwisseling deed kunt u zien bij Project 365, dat hierbij afgesloten is. Voor de liefhebber zijn er nog de outtakes: 92 foto's, het merendeel met leutige bijschriften, geselecteerd uit de 586 foto's die níet de foto van de dag geworden zijn.
Dit komende jaar doe ik geen projecten, mijn focus ligt de komende maanden op het afronden van (en slagen voor!) mijn visagieopleiding, het bijkomen van de levensveranderende gebeurtenissen uit 2010 en het bepalen van een nieuwe koers. Zodra dit concreter is, bent u de eerste die het hoort!