Recappen

De cijfers en studiepunten zijn definitief binnen, de laatste nasleeploodjes geregeld, kortom: ik heb nu echt, écht, ECHT vakantie. In de afgelopen week ben ik begonnen met het ontmesten van mijn huis, een klus die nogal gehinderd werd door de Bloedhitte™ en het feit dat ik het boven een bepaald troeplevel allemaal niet meer overzie. Gelukkig komt TBK een dezer dagen assisteren bij dit toch altijd weer moeizame proces. Lees: zij ruimt op, ik schiet de voor en na foto's. Dit is overigens slechts half een gebbetje.

Ondanks de zooi ben ik verder behoorlijk productief geweest deze week, zeker gezien de hiervoor genoemde Bloedhitte™ en de stiekem-toch-wel-een-post-prestatie-depressie: mijn schrijverij voor Camp NaNoWriMo ging als een speer. Ook heb ik me een weg door 1 maand achterstallige email op 3 accounts gemaaid, 700+ emails gewist en me door een bovenbeenhoge stapel wasgoed heen gewassen.

Ik heb Clark naar de dierenarts gesleept voor een check up van zijn na een val moeizame linkerachterpoot: na een hoogst onprettig maar noodzakelijk houdgreep-en-rek-onderzoek blijkt zijn poot inderdaad gekneusd te zijn, wat ik al vreesde. Hij heeft nu een pijnstiller, maar laat zich helaas niet weerhouden van springen en/of zich op mij storten. Zo heb ik hem eerder vanmiddag letterlijk op z'n La La La Human Steps (voor de niet-dansers hier een video) uit de lucht moeten vangen. Geen greintje zelfbehoud, die kerel. Wel lief.

Daarnaast heb ik zowaar twee boekjes in elkaar gedraaid voor twee achterstallige Sketchbook Projects die ik deze zomer eindelijk ga afmaken en het derde boekje leutig gekaft. Tevens heb ik een halve meter hoge stapel notitieboekjes doorgewerkt, voor een deel overgetikt en vervolgens weggepleurd. En tot slot schreef ik eerder vandaag een recap blogpost over mijn studiejaar voor mijn Engelse blog.

Van het uploaden, bewerken en van leutige onderschriften voorzien van de batch foto’s van mijn avonturen in Den Haag enkele weken geleden is daarentegen nog niets gekomen, dus die heeft u nog tegoed.

Vakantiepost (titels zijn nog steeds niet mijn sterkste punt)

Jawel lieve mensen, het is 1 juli en dat betekent dat ik klaar ben met dit academische jaar en dat mijn vakantie begonnen is. Met z’n allen “Yay!”

In tegenstelling tot vorig jaar heb ik besloten dit jaar niet elke dag te gaan bloggen, maar mij te concentreren op het afronden van een aantal zines en andere projecten die al veel te lang “liggen”. Dit jaar doen ik overigens wel weer mee aan Camp NaNoWriMo, daar moet uiteindelijk (materiaal voor) een nieuw kort verhaal uitkomen.

Ook leef ik momenteel weer eens in een onplofte (kantoor)boekhandel, dus ook daar moet hoognodig wat aan gedaan worden.

Tot slot is het tijd om wat vooruit te gaan denken en plannen voor Na De Studie. Want waar het lang zo was dat “Na De Studie” ongeveer gelijk stond aan “Met St. Juttemis”, ben ik nu nog slechts een vak en een scriptie verwijderd van een diploma. Ja, ik kan het zelf ook nauwelijks geloven.

Om te voorkomen dat ik ergens in februari met een 4e typediploma BA Engels op de stoep van het PC Hoofthuis sta zonder ook maar enig idee te hebben wat ik met mezelf aanmoet, ga ik me deze zomer actief oriënteren op Hoe Kom Ik Aan Een Carrière Die Ik Wil, Kan En Waar Ik Bovendien De Huur Mee Kan Betalen. HKIAECDIWKEWIBDHMKB. Catchy.

In de komende weken blijf ik dus gewoon 1 keer per week updaten op de woensdag hier, en op zondag op YourfriendLP. Tenzij ik plots enorm graag iets kwijt wil, dan post ik tussendoor ook nog wat. Voor dagelijks een leutig foto van bloemen/Clark/mijn harses verwijs ik u naar mijn Instagram, voor andere leutige plaatjes naar mijn Pinterest en/of Tumblr. *gaat verder met het wegwerken van 1 maand achterstallige emails*

Talent

Toen ik recentelijk door de Marks & Spencer stiefelde op zoek naar hun (NIET naar karton smakende) glutenvrije spaghetti, zag ik dat er een actie was: bij besteding van 20 euro kreeg je een picnickdeken cadeau, namelijk deze:

Leutig ding, niet?

Nou, aangezien ik een paar maanden geleden mijn picnickdeken weg heb moeten pleuren omdat hij volledig uit elkaar viel van ellende, dacht ik "Yesss!" en mikte als een malle dingen in mijn mandje. Toen ik voor mijn gevoel wel rond de 20 euro zat, liep ik naar de kassa waar ik mededeelde dat ik het ding per se wilde hebben, dus als ik niet op 20 euro zat, ik er wel een zak Veggie Colin's (dat zijn rupsvormige snoepjes) bij zou pakken. De kassameneer sloeg aan het scannen en ik kwam uit op:

Exact 20 euro!!!

We waren beide diep onder de indruk. Nu nog een manier vinden om dit talent op mijn cv te kunnen vermelden. Mocht u een creatief idee hebben, dan hou ik me aanbevolen!

Prullie

Gisteravond zaten The Big Kahuna en ik wat te leuteren over het leven in het algemeen en mijn existens in het bijzonder, toen ik plots uitriep: "Ik weet wat ik voor mijn afstuderen wil! Een Brabantia touch bin!" Waarna ik uiteraard 30 seconden volledig in een deuk lag om de naam 'touch bin'. Nee, ik begrijp zelf ook niet goed waarom ik dat al jaren zo dolkomisch vind.

TBK was zoals gewoonlijk weer eens niet onder de indruk van mijn mallotigheid en zei: "Ja, die zijn inderdaad super handig, ik ben erg blij dat ik er laatst een gekocht heb." "Hoe groot is hij eigenlijk?" vroeg ik. "Een liter of dertig," was het antwoord. "Da's toch minder dan een KOMO trekbandzak?" vroeg ik toen. Zoals u (niet) weet, ben ik ben nogal geobsedeerd door KOMO trekbandzakken en weiger dan ook principieel andere vuilniszakken te gebruiken. De geruchten dat deze obsessie voor 99% voortkomt uit mijn onvermogen normale vuilniszakken met zo'n stripje dicht te krijgen, zijn overigens geheel waar.

"Klopt, maar het is groot genoeg," zei TBK ondertussen, want hoewel ik hier natuurlijk lekker uitweid, ging dat gesprek natuurlijk gewoon verder. Niet overtuigd riep ik "Nee, echt niet! Ik wil een hele grote, waar zo'n KOMO trekbandzak in past!" waarop TBK mij indringend aankeek en vroeg "Wil je nou een prullie om je troep in te mikken, of om erin te wonen?"

Succes! (en hele zware loodjes)

Jawel lieve mensen, daar ben ik weer! Waar het normaal gesproken nooit een goed teken is als het hier stil is, was het deze keer slechts een heel klein beetje de combinatie "mild uitgeput" + "post prestatie depressie" en een heel groot beetje "Ik heb alle grote deadlines gehaald en nul komma nul zin om ook maar iets anders te doen dan nâks".

Want jawel mensen, het is gelukt! In de afgelopen 10 weken heb ik:

wekelijks 200 bladzijde proza en 1 toneelstuk gelezen;
wekelijks 4 – 8 stukken (10 bladzijden proza of 5 bladzijden poëzie) van studiegenoten gelezen waar ik vervolgens recensies van elk 3 tot 5 paragrafen over geschreven heb;
twee acteerworkshops gevolgd;
twee filmavonden bezocht;
1 examen van 2 uur gedaan;
nog een examen van 2 uur gedaan;
1 15 minuten presentatie gehouden;
1 film review van 1000 woorden geschreven;
1 essay van 2500 woorden geschreven;
1 dag Hamlet gespeeld;
1 midterm van 1500 woorden geschreven;
1 essay van 2000 woorden geschreven;
1 take home examen van 3000 woorden geschreven;
1 proposal van 250 woorden geschreven;

en daarnaast nog een extra 15 bladzijden lang verhaal geschreven als onderdeel van mijn portfolio, dat in totaal 30 bladzijden A4 Times New Roman double spaced geworden is. Oh, plus nog een beschouwing natuurlijk. En ik timmerde mijn portfolio nog zelf in elkaar ook, een leutige blogpost over het proces mét geinige foto's vindt u hier op mijn Engelse blog.

Ja, dat is een beetje overdreven. In de komende twee weken moet ik nog "slechts" een proposal van 600 woorden schrijven en een presentatie voorbereiden en houden, de weerzin die ik voel is haast tastbaar; iets met loodjes en laatste of zo. *gaat weer verder met het lezen van een artikel*

Later als ik groot ben...

...wil ik cool genoeg zijn om in het Rosa Spier Huis te kunnen wonen. Voor wie nu denkt "Maar waarom?" en bovendien wat tijd op leutige wijze wil besteden, kijkt u dan vooral naar deze documentaire.

Semi-real time levensupdate

Zo, na 6 weken klaargezette posts ben ik weer even real time aanwezig voor een update. Nou ja, min of meer real time: op het moment dat deze post de lucht in gaat, sta ik in de aanslag om Hamlet te gaan vertolken in het goede oude Universiteitstheater. Nee, dat is geen grap en ja, ik heb ook geen idee waarom men dacht dat dat een goed plan was. Ik heb iedereen al gewaarschuwd dat als mijn Hamlet een hoog gehalte boom, heks of Gerard Way heeft, ze me dat niet kwalijk mogen nemen. Ik houd u uiteraard op de hoogte van hoe het gegaan is.

Verder updatenieuws doe ik even puntsgewijs:

• Van de enorme waslijst is een groot deel al geslecht en nog wel op tijd ook. In de komende twee weken moet ik nog 8 critiques, 1 15-pagina verhaal, 1 take home examen van 3000 woorden, 1 film review van 1000 woorden schrijven, 1 dag acteren, 1 examen van 2 uur en nog een examen van 2 uur doen en een 10-pagina verhaal editten. In de vier weken daarna moet ik nog een nieuw proposal produceren en een presentatie van 15 minuten doen en dan is het eindelijk vakantie en ik hopelijk niet dood;
• In leutiger nieuws: mijn sketchbook project 2015 is online in te zien en wel hier;
• Hoewel ik er natuurlijk helemaal geen tijd voor had, heb ik toch een decoden telefoonhoesje gemaakt, omdat je tenslotte niet de hele tijd bezig kunt zijn met het researchen van alle ins en outs van crack in het kader van dat 15-pagina verhaal. Noot aan zelf: volgende keer een kindvriendelijk verhaal schrijven, heeft vast gezelligere research.

Voor de mensen die te lui zijn om te klikken op de link naar mijn blogpost over de decoden case, hier een foto:

Hoe cool? Zo cool.

En dan ga ik me nu maar eens op die 8 critiques en die 1000 woorden film review storten. *gaat strijdbaar aan de slag*