Vandaag kreeg eerst de bus waar ik in zat een ongeluk en was vervolgens al het tramverkeer gestagneerd wegens een trambotsing. Tel hierbij de stress van het aanstaande maandag moeten opsturen van een gezinsverpakking papieren voor mijn eindexamen die uiteraard nog niet af zijn én niet te harden rugpijn op en je snapt dat Poelekie lichtelijk grommend en sissend door de Amsterdamse binnenstad heen banjerde.
Ondertussen regent het en is de levensvreugd al weer wat meer op regulier niveau, maar heb ik toch, for future reference, zoals we dat hier in Amsterdam zo mooi zeggen, een reminder voor mezelf:
Yo! Malle katachtige! Hoe vaak moet ik nou nog zeggen dat je éérst de vork opmeet, en er dan pas hooi op kiepert! Als de vork dreigt af te breken, moet je er hooi áf halen, niet stug blijven doorladen. En, oh ja: EERDER BEGINNEN!!!
Nu ik iedereen inclusief mezelf doofgeschreeuwd heb, ga ik verder met me er in milde paniek dapper doorheen slaan. Nog 4 dagen…
woensdag 23 april 2008
maandag 21 april 2008
Eureka! Ik ben niet gek!
Kleine convo tussen Poelekie de Vries en de voice over van het journaal:
Voiceover, tijdens item over het kweken van hartspieren: "Een stamcel is een cel die nog niet weet wat hij wil worden als hij later groot is."
Poelekie, knagend aan een hapje: "Ah! Ik ben dus een stamcel! Cool!"
Voiceover, tijdens item over het kweken van hartspieren: "Een stamcel is een cel die nog niet weet wat hij wil worden als hij later groot is."
Poelekie, knagend aan een hapje: "Ah! Ik ben dus een stamcel! Cool!"
zaterdag 12 april 2008
Zomaar wat dingen die ik me afvroeg deze week
In het verleden heb ik me wel vaker iets afgevraagd.
Van de hak op de tak:
1) Waarom zijn sportsokken standaard wit, grijs of zwart?
2) Waarom maakt men blijkbaar verf voor kinderen die onverwijderbare vlekken veroorzaakt?
3) Hoe kun je de Eed van Hippocrates gezworen hebben en tóch op lompe wijze inaccurate informatie aan je patiënt geven en hem/haar op elke mogelijke manier tegenwerken?
4) Ben ik de enige die elke keer dat ze na haar training de loopband verlaat een zucht van verlichting slaakt dat ze deze keer gelukkig NIET op haar snufferd gegaan is?
5) Waarom denkt 95% van de bellers die ik in functie te woord sta dat ik een arts ben?
6) Moet je je keppeltje ophouden als je sport, en zo ja, hoe blijft dat dan zitten?
Bonusvraag: is dat dan een speciaal sportkeppeltje? (hey, er is ook een sporthoofddoek tenslotte!)
Van de hak op de tak:
1) Waarom zijn sportsokken standaard wit, grijs of zwart?
2) Waarom maakt men blijkbaar verf voor kinderen die onverwijderbare vlekken veroorzaakt?
3) Hoe kun je de Eed van Hippocrates gezworen hebben en tóch op lompe wijze inaccurate informatie aan je patiënt geven en hem/haar op elke mogelijke manier tegenwerken?
4) Ben ik de enige die elke keer dat ze na haar training de loopband verlaat een zucht van verlichting slaakt dat ze deze keer gelukkig NIET op haar snufferd gegaan is?
5) Waarom denkt 95% van de bellers die ik in functie te woord sta dat ik een arts ben?
6) Moet je je keppeltje ophouden als je sport, en zo ja, hoe blijft dat dan zitten?
Bonusvraag: is dat dan een speciaal sportkeppeltje? (hey, er is ook een sporthoofddoek tenslotte!)
dinsdag 8 april 2008
Carrièretijger
Waterkan, drinkbeker-met-poes en tik-ei staan weer even thuis op tafel, maandag wacht ons een nieuw bureau in een nieuwe kamer voor mij alleen. Mét raam!
maandag 7 april 2008
Bijgeloof
Tot enkele jaren geleden was ik er heilig van overtuigd dat het weerbericht een soort horoscoop was. Toen The Big Kahuna dat hoorde pleurde ze bijna van haar stoel, noemde ze me een eh, nou ja, niet zo slim iemand en kwam ze minstens drie kwartier níet meer bij. Ik riep nog: “Maar het heet toch weersVOORSPELLING!?”, maar helaas, dat mocht niet baten.
Mijn “weerbericht = horoscoop”-verhaal is tegenwoordig een lollige anekdote voor feesten, partijen en suffe momenten op kantoor. Maar stiekem, heel stiekem, zeker als ik naar de voorspelling van dit weekend en het uiteindelijke weer kijk, geloof ik het nog steeds...
Mijn “weerbericht = horoscoop”-verhaal is tegenwoordig een lollige anekdote voor feesten, partijen en suffe momenten op kantoor. Maar stiekem, heel stiekem, zeker als ik naar de voorspelling van dit weekend en het uiteindelijke weer kijk, geloof ik het nog steeds...
donderdag 27 maart 2008
Altijd anders dan anderen
Toen ik afgelopen zondag in de trein naar Leiden zat op weg naar de (overigens uitzonderlijk gezellige) verjaardag van de enige echte Lavenslayer, bedacht ik dat ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan stellen dat ik de enige 32-jarige middelbare scholier ben met een Belle van Zuylen-bladclip en een “Chaos. Panic. Disorder. My work here is done.”-potlood. En gek genoeg vond ik dat een heel geruststellende gedachte.
dinsdag 18 maart 2008
Opdiepen van kennis leidt tot malle conversaties
Ondanks spectaculair blauw/paars-gekleurde onderarm en een algeheel gevoel van malaise (snotter) wordt het aankomende eindexamen langzaam doch gestaag voorbereid hier in Huize Poelekie. Vooral het met behulp van The Big Kahuna uit het geheugen opdiepen van boeken die ik ooit gelezen heb voor mijn boekenlijst levert uiteraard (in mijn ogen althans ;-P) dólkomische gesprekken op:
The Big Kahuna: “Uh, Le Petit Prince, die stond toen toch ook op je lijst?”
Poelekie de Vries: “Ja, klopt… *denkt na* Uh...was er ook niet iets van Wilhelm Tell?”
TBK: “Klopt, maar dat was voor Duits, dat hoeft niet meer.”
PdV: “Ah, gelukkig maar, want ik herinner me vaag dat dat qua structuur wel héél raar in elkaar zat!”
TBK, uiterst droog: “Het was een toneelstuk.”
PdV: “Ah, dat verklaart een boel!” *piekert verder*
The Big Kahuna: “Uh, Le Petit Prince, die stond toen toch ook op je lijst?”
Poelekie de Vries: “Ja, klopt… *denkt na* Uh...was er ook niet iets van Wilhelm Tell?”
TBK: “Klopt, maar dat was voor Duits, dat hoeft niet meer.”
PdV: “Ah, gelukkig maar, want ik herinner me vaag dat dat qua structuur wel héél raar in elkaar zat!”
TBK, uiterst droog: “Het was een toneelstuk.”
PdV: “Ah, dat verklaart een boel!” *piekert verder*