Joyeux Noël!

Lieve mensen,

Ondanks dat ik eigenlijk helemaal geen kerst vier, wens ik iedereen die het wél viert prettige kerstdagen, en iedereen die het niet viert prettige chill-dagen/vulzelfinwatvoordagen.

Updates over mijn verjaardag, malle snowboots (met foto!) en spannende toekomstplannen zullen nog even op zich laten wachten, want hoewel het beter leek te gaan met mijn griepachtige verschijnselen, ben ik helaas op de valreep toch nog geveld ben door een heuse superinfectie*. Wat stoerder klinkt dan het is, maar ik heb spannende antibiotica en diverse lollige inhalers, dus ik kan mijn lol op. ;-) *schuift richting bed*

* Zoals Kattenfluisteraar T. ooit zei: "Poelekie de Vries, superheld. Geheime superkracht: infecteren."

Muttley, is that you?*

Ondanks mijn straight edge lifestyle en voldoende nachtrust, werd ik vanochtend wakker met koorts en keelpijn. Op zich niet zo verwonderlijk, gezien de absurde hoeveelheden werk, werkgerelateerde én privé-activiteiten ik in de afgelopen weken in mijn leven heb gepropt. Het blijft me verbazen hoe dat werkt: wekenlang is het op alle fronten rustig, en ren ik, uiterst enthousiast overigens, van hot naar her. Ik heb dat ook altijd met concerten: een jaar lang kan er niets zijn waar ik heen wil, en plots sta ik bij twee concerten in één week. Heel typisch.

Dit weekend ging ik naar de állerlaaste post-datgenewaarikhetnietmeerovergahebben-activiteit (Quote van The Big Kahuna: "Hoe lang dúúrt dat NaNoWriMo in piepsnaam?!"), wat uiterst gezellig was. Er waren wat minder mensen dan bij de Kick Off, met wat meer ge-mingle tot gevolg. Op zondag was het tijd voor de Gerieskedjulde Polle/Poelekie-deet. Stoer de kou trotserend bezochten wij bijna alle dieren in Artis. En ook deze keer lukte het me wéér niet om een wasbeer te overtuigen van het feit dat hij (of zij) absoluut in mijn tas moest springen en met me mee naar huis moest komen. *zucht pathetisch*

Wat mij vandaag overigens wél lukte, was het invullen van een (uiteraard niet-kloppend) formulier van mijn grote vrienden de Informatie Beheer Groep zonder volslagen hysterisch te worden. Dit kan slechts betekenen dat ik óf volwassen aan het worden ben (brr!) of dat ik écht ziek ben... *gaat slapen*

* Als ik lach, klink ik precies als Muttley

Wie zoet is, krijgt spatel

Ergens middenin de schrijfmaand (ik weet dat ik het er niet meer over zou hebben, maar ik noem de naam niet! ;-P), bestelde ik via de Tivall-actie website een heuse "design spatel".

Op het plaatje stond een spatel en iets van een hartje, en het werd mij niet echt duidelijk wat nu precies de bedoeling was. Vol verwachting klopte mijn hart, en op 4 december vond ik de gard eh, spatel in mijn brievenbus. Hier een kleine fotoset, die duidelijk maakt hoe het zit met het hartje. En bonus Les-Mioux en Rood, voor de liefhebbers.

Yup, gewonnen!

En met de zin "En dan is er zee." kwam er een einde aan NaNoWriMo 2009. Een totaal van 50.054 woorden, een paarse balk en een "Winner!"-icon zijn het tastbare resultaat van een maand schrijverij, write ins, gesprekken en ervaringen. Zoals altijd begon ik als een speer op dag 1 en modderde ik voor mijn gevoel (een succesvol dagje links of rechts daargelaten) door tot de laatste dag, waarop ik nogmaals als een speer ging: 8796 woorden op een dag, het kan!

Deze NaNoWriMo werd mede mogelijk gemaakt door mezelf, de eekhoorns in mijn kop, de NaNo-ploeg bij de write ins en op Twitter, het oeuvre van de Smashing Pumpkins, diverse flessen Amé, de aanmoedigingen van onder andere Meneer de Poes, Kattenfluisteraar T., The Big Kahuna, Esther Webble en Polle, veel matig weer en de Philips Energy Light a.k.a. het limpje. Oh, en Rood en Les-Mioux natuurlijk, maar dat spreekt voor zich.

Hier op LogPoes hervatten we de normale programmering weer en ik beloof plechtig het nóóit meer over NaNoWriMo te hebben... tot volgend jaar oktober. :-)

Over NaNo, storm en prik

Even een kort berichtje hier NaNo-land! We zijn over de helft en ik ben er meer dan klaar mee, maar dat is geheel congruent met voorgaande jaren. Wat "dingen leuk vinden" betreft ben ik een kleuter met ADHD, maar dat wist ik al. Gelukkig ben ik daarnaast ook erg goed in mezelf dwingen zaken af te maken, en met schrijven is het zo dat er uiteindelijk altijd wel weer een moment komt waarop je denkt: "Hee, dit loopt lekker!", dus ik ga stug door. Helaas kan ik volgende week niet aanwezig zijn bij de (helaas alweer laatste) write in, maar ik hoor geruchten dat er daarna "editing"-bijeenkomsten gaan komen, dus ik heb een stok en een deur.

Daarnaast is het hier in Amsterdam plots van de ene op de andere seconde Echt Herfst geworden, het is uiterst stormachtig. Dusdanig zelfs dat mijn Umbrella Academy Umbrella vanmiddag verbogen is geraakt... *gepaste stilte* Ik ga een poging wagen hem weer recht te krijgen, mocht dat niet lukken, dan zal ik genoodzaakt zijn een nieuwe deze kant op te laten komen.

Afgelopen maandag stond ik maar liefst 45 minuten in een uiterst gezellige rij voor de Mexicaanse griepprik deel uno. Aan de overkant van onze rij bevond zich hotel l'Europe, waar diverse beroemdheden en andere mensen in knappe kledij zich vervoegden voor de premiere van dat boek. Misschien dat zij het zelf anders ervaren hebben, maar ik kreeg de indruk dat wij het gezelliger hadden, ondanks het gebrek aan catering. De prik zelf was snel en pijnloos, dus alle mensen die horrorverhalen gelezen hebben over botte naalden: nergens last van gehad. De "reguliere" deed meer pijn en daar hield ik behalve de charmante bult zelfs een blauwe plek aan over. Conclusie: prik uno viel reuze mee, over 3 weken prik dos en dan hebben we alle prikken wel weer gehad voor dit jaar. *voelt zich een speldekussen*

*zwaait* Yup, we zijn er nog!

Ondanks de verpletterende stilte hier op LogPoes, is iedereen in Huize Poelekie levend en wel! Vandaag is de laatste dag van mijn vakantie, dus hoog tijd om weer eens in een wat sociaal acceptabeler levensritme te komen. Twee weken niet werken hebben me goed gedaan, soms is het noodzakelijk om Even Weg te zijn en je bezig te houden met eh, niks.

Mijn dagelijkse ziekenhuis-fix kreeg ik door verhalen van Meneer de Poes. Vandaag is zijn laatste dag co-schap in "mijn" ziekenhuis, wat betekent dat hij weer een stapje dichterbij het dokterschap is, maar ook dat hij morgen zijn spullies inpakt en weer in zijn eigen huis gaat wonen. Niet dat we elkaar bijster veel gezien hebben de afgelopen 6 weken, maar 't zal, al was het maar letterlijk, een stuk leger zijn hier zonder hem. Uit welingelichte bron (Meneer de Poes zelf) heb ik vernomen dat deze afwezigheid slechts van korte duur zal zijn en dat hij in december opnieuw twee weken komt inwonen in verband met een ander co-schap.

Verder hebben deze twee weken voornamelijk in het teken gestaan van NaNoWriMo. Ik ben momenteel op schema; mijn plan om NaNo binnen deze twee weken af te ronden heb ik snel laten varen ten gunste van uitgebreid chillen, een kroon laten plaatsen, basgitaar spelen, mijn snoet en haar laten fatsoeneren, shoppeh (daarover later misschien meer) en het afwerken van enkele (s)lopende zaken zoals het wassen van mijn My Little Pony... ja, ik ben écht 33! *gaat even een sessie-tje Write or Die doen om de wordcount wat te boosten*

NaNoWriMo 2009 - Start!

Jawel, het is 1 November en ik ben gestart met NaNoWriMo! Na een uiterst gezellige (en echt bizar drukke!) Kick off party was ik perfect op tijd thuis om rustig thee te zetten en te beginnen met schrijven. Na een kleine 2 uur had ik zo'n 2000 woorden geschreven en was het tijd om met mijn vandaag fris gearriveerde Kat von D. boek naar bed te gaan.

Vanmiddag zwoegde ik er nog zo'n 1000 woorden uit, echter niet vóór, maar óver NaNo. Anneke is vandaag namelijk live gegaan met haar site Studieafronden, gericht op het informeren en steunen van eenieder bij wie de studieroute niet volgens het boekje verloopt. Gezien het feit dat ik bijna niemand ken bij wie dat wél het geval is, denk ik dat het in een grote behoefte voorziet en ik vind het dan ook erg leuk dat ik, zoals dat in net Amsterdam heet, gefeatured ben: *klik* :-)