maandag 12 januari 2009

Het Grote Madeira Reisverslag part deux

"Aangezien we om een nogal onchristelijk tijdstip vlogen (6.40) en het treinverkeer nogal stom deed de laatste tijd, had ik het lumineuze idee om in de Yotel te logeren. Dit is een selfservice treincoupé-achtig gebeuren, dat je per uur kunt afhuren. Handig voor mensen met een overstap of mensen die van ver moeten komen.

De Yotelcabine was té schattig, helaas was ik nogal slapeloos en heb ik van de 7 uur 5,5 uur wakkergelegen, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik nog nooit zo lekker wakkergelegen heb als daar. Het enige wat lastig is, is dat het Yotel zich in de zone áchter de douane bevindt, wat maakt dat je 's ochtends weer uit de incheckzone moet om, je raadt het al, in te checken. Het gaf geheel nieuwe dimensies aan het begrip "omslachtig" en het duurde even voordat duidelijk was hoe we nu precies moesten lopen (het feit dat ik weinig geslapen had en toch wel mild sikkeneurig was hielp hierbij niet). Uiteindelijk kwamen we ingecheckt en wel bij de gate aan, werden we in een vliegtuig geloodst en na zo'n 3,5 uur (wind mee) landden we op Funchal airport, waar een fijne hostess ons opwachtte en in een transferbusje mikte.

Mijn eerste gedachte bij het zien van Funchal was "Hey, net Lysekil maar dan warm!" en eigenlijk klopt dat ook wel: stad op berg aan zee. Het andere wat me opviel was hoe alles hier identiek aan Portugal is. Alsof men een kluit Portugal heeft opgepakt en in de oceaan gedumpt heeft. Aan de ene kant logisch, aan de andere kant ook best bevreemdend. Het voelt een beetje alsof je naar Japan reist en plots in een stad terecht komt die identiek is aan de Amsterdamse binnenstad, inclusief Nederlandssprekenden. Wel merk ik dat hier de oudere bouwstijl nog domineert en beter onderhouden is. Het gehalte aan oude verlaten huizen en gruwelijke blokkennieuwbouw inclusief aluminium deuren (noot aan The Big Kahuna: ja, die) is hier minimaal. Er zijn ook verschillen: men kan hier autorijden. Dat lijkt een futiel verschil, maar iedereen die wel eens in Portugal is geweest, weet dat het dat niet is.

Zodra we aangekomen waren in ons appartement, ben ik gaan maffen. Meneer de Poes is op expeditie gegaan naar water en ander klein spul (lees: geen benul wat hij is gaan doen, ik sliep) en 's avonds zijn we bij de pizzeria die binnen het complex zit gaan eten.

Wat betreft het aparthoteldingesbla: het is een heus resort, maar erg stijlvol: klassieke bouwstijl, veel groen. Het publiek varieert van oud tot nog ouder en hier en daar een gezin. Ik denk dat wij de twee jongste gasten zijn op dit moment. Ons pand, Pestana Village en het hotel hiernaast, Pestana Miramar, delen faciliteiten, zoals de zwembaden, gym en saunatoestanden. Als je wilt hoef je het terrein niet te verlaten, en ik vermoed dat er een aantal mensen zijn die dat dan ook niet doen."

Wordt vervolgd!

Geen opmerkingen :

Een reactie plaatsen

Blog Design by Get Polished