Dieren!

De eerste spruitjestaart is alweer achter de kiezen, wat technisch gezien betekent dat het herfst is. Ondanks dat ik vorige week zelfs al dichte schoenen gedragen heb, probeer ik zo lang als mijn tenen er nog niet helemaal afgevroren zijn rond te sjouwen op mijn jesus-Nikes. Ben benieuwd hoe lang ik het dit jaar volhoud, het is namelijk bar koud als je het mij vraagt...

Vorige week zijn The Big Kahuna en ik op pad geweest naar het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden voor (onder andere) de tentoonstelling
Dierenmummies. Hoewel ik vaak niet zo van het interactieve ben, heb ik me erg vermaakt met het (via een computersimulatie uiteraard) mummificeren van een kat. Rood en Les, jullie zijn gewaarschuwd! ;-)

Dat dit uiteraard een grap is en dat het met mijn dierenliefde nog wel goed zit, kan de enige echte Lavenslayer bevestigen: vrijdag hebben wij een heuglijke dag doorgebracht in Artis, waarbij we, zoals het hoort, ALLE dieren gezien hebben en ook nog uitgebreid met een pink geknuffeld. Helemaal fijn!

Party animals

Dit is een heuse actiefoto van Les-Mioux en ik, terwijl we dansen op Gym Class Heroes - Cookie Jar.



Dat Les-Mioux zijn pootjes letterlijk niet uit een (half)geopend koekblik kan houden zullen we niet ontkennen, maar we willen, ondanks dat dit nummer helemaal onze jam is op dit moment, toch even laten weten dat wij niet schuin marcheren. Zelfs dansen doen we in de maat.

Voor de liefhebbers hieronder onze all time favorite jam: Rollercoaster of love, de Red Hot Chili Peppers versie:

Gék! In de poezenkop!

Vandaag was een van die dagen waarop ik, ondanks voldoende slaap, maar niet echt wakker kan worden. Dit zorgt voor mallotige gedachten die echt alleen maar voor mijzelf hilarisch zijn. Denk aan briljante plannen als ooit, op een dag dat Kattenfluisteraar T. tot 14:00 uur wil gaan uitslapen al om 09:00 uur ’s ochtends, gewapend met een boombox, zijn huis te betreden om vervolgens bloedserieus het hele album The Black Parade van voor naar achter te karaoke-en.

Nee, Kattenfluisteraar T. snapte ook niet wat daar nou zo grappig aan zou kunnen zijn, maar ik zag het helemaal voor me en ging ongeveer rollend over straat. Uiteraard deels omdát hij het niet grappig vond, want hoe minder grappig andere mensen mijn flauwekul vinden, hoe hilarischer het allemaal wordt natuurlijk.

Maargoed, voordat hier meneren in witte pakjes aanbellen die me een poosje gedwongen willen laten recreëren in een instelling in het bos, in het bos, ga ik, sterrenkundeboek onder de arm, mijn nest maar eens opzoeken. Wel zo veilig.

Yo! Kahuna! Gefelici!

Via dit medium wil ik The Big Kahuna nogmaals een fijne verjaardag toewensen. Ik heb vannacht al uitgebreid voor haar gezongen, toen ze me terugbelde nadat ze teruggekeerd was van de huisartsenpost voor het laten lijmen van een voormalig gehechte wond (huidfrutsel verwijderd, niets ernstigs) waarvan ze de hechtingen er, door VOL op haar arm te leunen tijdens het van de grond opstaan, uit had laten spatten.

Dit uiteraard nádat ik eerst “WTF!?! Van de VLOER!?! Mens, je bent 61! Neem een stoel!” had gebruld en gedreigd had de eerstvolgende keer dat ze een dergelijk geintje* uithaalt een advertentie te zetten voor een live-in bejaarden-nanny. Ja, hoores, ik kan niet het risico nemen dat ze plotseling tijdens zo’n freak accident het lood legt, ze moet mijn algehele comeback/transformatie in Buckaroo Banzai nog meemaken, en het duurt nog wel eventjes voor ik zover ben.

Tot slot nog een fijn bericht als vervolg op mijn vorige post:
volgens de dierenarts van Artis, die te gast was bij een of ander zeer rommelig AT5-programma, zijn de chimpansees en Tanja weer in hun gewone doen.

* Ze heeft een bizarre neiging tot té actief bewegen als dat even niet aangewezen is (na operaties bijvoorbeeld) en tot in-je-pyjama klussen. Dat laatste heeft haar al een spijker in haar voet en een setje tetanusprikken opgeleverd. Malloot! Gelukkig ben ik heel anders... ;-)

Ooohmmm!

Gisteren hoorde ik dat een stelletje malloten ingebroken hebben bij Artis en daar niet alleen vernielingen hebben aangericht, maar ook de chimpansees en nijlpaard Tanja hebben lastiggevallen. Nu heb ik sowieso een schurfthekel aan mensen die ongevraagd met hun poten aan (de spullen van) andere mensen zitten, maar hier werd ik echt RAZEND van. Slapende chimpansees en een 48-jarig nijlpaard… *schudt hoofd*

Dus als er binnenkort een nieuwsbericht verschijnt over een in een Revenge-hoodie geklede duistere figuur die, “Blijf met je poten van Tanja!” brullend, een Molotov-cocktail door de ruit gegooid heeft bij de personen die veroordeeld zijn wegens deze ongein, dan ben ik het niet. Da’s namelijk in strijd met mijn boeddhistische principes. Maar ik heb het bloedserieus even overwogen.

In vrolijker nieuws: ik kreeg vandaag de uitslag van mijn vorige week gemaakte X-thorax en mijn longen zijn, op een klein fissuurtje dat vanzelf geneest na, prima in orde. Toch wel fijn om te weten, aangezien er een significant deel van mijn leven tegen me aangerookt is. Ook het feit dat ik weer reutelvrij kan ademen is zeer bemoedigend!

Te slaperig om een nuttige titel te verzinnen

Waar ik het de vorige keer nog droog hield tot buiten het ziekenhuis, verliet ik deze keer huilend de afdeling. Iedereen was al weg en sowieso valt het niet echt op, iemand die huilend door het ziekenhuis loopt, gebeurt wel vaker. Het blijft een frustrerende situatie dat men je graag wil houden, jij ook wil blijven, maar dat er, behalve in vakanties en bij ziekte, geen plaats (lees: baan) voor je is.

Ik troost me maar met de gedachte dat ik liever in deze positie zit dan in een baan waar ik een onvrolijke katachtige van word. Ik las in de Viva (ja, ik had een VVV* toen ik hem kocht) dat niet-uitdagend werk kan leiden tot een bore-out, een term die ik zéker ga gebruiken in mijn werkvindactiviteiten. Briljant! *Poelekie roept: "Hierrr met dat raam!*

Verdere gebeurtenissen in en om:

- Er zit een kikker onder mijn slaapkamerraam die ’s nachts luid kwaakt. Wat die kikkers toch van me willen...

- Ik heb blauwe mascara gekocht. Geen idee waarom, I blame Wentz.

- Maandagavond ga ik, na jaren “oh-dat-wil-ik-ooit-nog-eens-doen” eindelijk eens die cursus Sterrenkunde in Artis doen. Heb er helemaal zin in!

* Vlaag Van Verstandsverbijstering

Het tiept en het mekkert, rara wat is dat?

Een tikgeit natuurlijk! :-)

In de afgelopen 4 werkdagen heb ik zo'n 35 brieven getypt, een nieuw persoonlijk record. Met elke brief die ik typte, kreeg ik meer respect voor mensen die typiste zijn en 36 uur per week medische brieven typen. Ja, ik ken echt iemand die dat doet, vrijwillig, al meer dan een jaar! *bows down to the master*